منظور امام«ع»، از اين سخن که فرمود:«... هر صبح و شام منتظر فرج باشيد!»، اين استکه در چنان اوضاع و احوالي، همواره، در انتظار وقوع واقعه باشيد، از طريق پديدار شدنِ علائم حتميآن. پس انتظار فرج، در هر صبح و شام، با لزوم پديدار شدن علائم حتمي منافاتي ندارد. منتظر فرج باشد، يعني: منتظر علائم حتمي باشيد، و سپس ظهور و فرج کلي. زيرا که از پيدا شدن نخستين علامت از علائم حتمي- که پياپي خواهد بود- تا رسيدن اصل فرج و بيرون آمدن امام«ع»، فاصله اي چندان نيست. درباره«قتل نفس زَکِيه»، شيخ مفيد، از حضرت امام محمد باقر «ع» روايت کرده است که فرمود:

فاصله قتل نفس زکيه، و قيام قائم، بيش از 15 شب نخواهد بود. [1] .

البته، فاصله پاره اي ار علائم حتمي، با ظهور، از 15 شب بيشتر است، اما چندان زياد نسيت، حدود چند ماه... چنانکه از برخي احاديث فهميده مي شود.