درباره صبر و بردباري، و تحمل و شکيبايي، که يکي از زمينه هاي بزرگ تجلي قدرت روح، و تبلور ايمان، و نمايان شدن جوهر وجود و استعداد است نيز، سخنان و تعاليم بسياري رسيده است. در اينجا به تعليمي از پيامبر اکرم«ص» بسنده مي کنيم:
انتظار الفرج بالصّبر، عبادة. [1] .
ـ چشم براه فرج(رسيدن گشايش الهي) داشتن، با صبر و بردباري، عبادت است.
و چنانکه ياد کرده ايم، توصيه به صبر، برا ي انسان منتظر، به معناي لزوم شکيبايي است در مورد غيبت امام، و براي رفع دغدغه خاطر و نفي تزلزل است، درباره اصل فرج کلي؛ بنابراين، صبر در اينجا به معناي ترک اقدامهاي لازم و رهايي توده هاي مکلفين از وظايف خويش در طول روزگار نيست.