عالمان و دانشمندان اسلامى، حافظان دين خدا در روى زمينند و راهنمايى و ارشاد مردم در دست آنان است. آنان با تحمّل زحمات، مسائل دينى را از منابع شرعى استخراج كرده، در دسترس مردم قرار مى‏دهند؛ ولى در آخرالزمان وضع دگرگون مى‏شود و عالمان آن روزگار بدترين عالمان خواهند بود. رسول خدا(ص) در اين باره مى‏فرمايد: «فقيهان آن روزگار، بدترين فقيهانى‏اند كه در زير آسمان به سر مى‏برند. فتنه و آشوب، از آنان آغاز مى‏شود و به آنان نيز بازمى‏گردد».[1]


شايد بتوان گفت: منظور، عالمان دربارى و وابسته‏اى هستند كه جنايات پادشاهان ستمگر و فرمانروايان خودسر را توجيه مى‏كنند و به آن رنگ اسلامى مى‏دهند؛ آنانى كه حاضرند با هر مجرم و جنايت پيشه‏اى، كنار آيند؛ مانند وعاظ السلاطين وابسته به وهابيت، كه مبارزه با آمريكا و اسرائيل را خلاف شرع مى‏دانند. آنان كه در برابر جنايات اسرائيل دم برنياوردند و جنايات وهابيان را در كشتن زائران خانه خدا توجيه كردند و برايش آيه و روايت آوردند. آرى، بايد گفت: آنان بدترين فقيهانند كه فتنه‏ها از آنان شروع شده، به آنان نيز بازمى‏گردد.