(بسم الله الرحمن الرحيم)

سپاس بيرون از اندازه و قياس، سزاوار قائمي است بالذات، غايب از عالم انديشه و حواس و ستايش بي حد و احصا لايق صاحبي است مامول و مرتجي، در زمان شدت و رخاء هادي است هر آنچه را که پديدار نمود و دليل است مر آن را که به فرمانش عمل نمود. و درود بي نهايت به روان پاک نخستين پاسخ دهنده به بلي و برگزيده ايزد بي چون، پيش از پوشيدن بر آدم خلعت اصطفا را فاتح ابواب خير و رشاد خاتم رسولان پاک نهاد، منصور مويد محمود احمد، ابي القاسم محمد، صلي الله عليه و آله و سلم و بر پاکان و پاکيزگان از فرزندان آن سرور پيمبران خصوصا بر خلف سلف و صاحب غاليه عزت و شرف، قطب زمين و غوث زمان کنز رجاء و کهف امان و گوهر تابان در بحر امکان حجاب‏ازلي ايزد سبحان و اسم اعظم الهي پوشيده و پنهان و عنقاي قاف محيط به جهان، دادرس درماندگان و دادخواه خود برگزيدگان و پاک کننده دامن خاک از لوث ملحدان و فرمان فرماي ممالک زمين و آسمان و حجه بالغة خداوندي برجهان و جهانيان بقية الله الحجة بن‏الحسن العسکري صاحب العصر و الزمان عليه و علي آبائه صلوات الله الملک المنان. بعد چنين گويد: بنده مذنب مسئي حسين بن العالم المويد محمد تقي النوري الطبرسي احسن الله ‏تعالي عاقبته و جعل من اشرف الخواتيم‏ خاتمته که عاليجاه رفيع جايگاه کمالات اکتناه مقرب الخاقان حاجي ميرزا حسينعلي خلف مرحمت و ‏غفران پناه حاجي علي اصغر نوري وفقه الله تعالي لمراضيه حسب سلامتي ‏فطرت و پاکي طينت در فکر تحصيل زادي براي معاد و وسيله فوزي در مقام مرصاد بر آمد چنان ديد که وسيله اي بهتر از چنگ زدن به دامان خليفه الرحمن و امام الانس و الجان عليه السلام و خدمتي به آن ولي علي القدر عظيم الشان نيست. لهذا در چند ماه قبل از جناب مستطاب فخر الشيعه و تاج الشريعه رئيس المسلمين و سيد الفقهاء الکاملين و افضل العلماء الراشدين، المنتهي اليه رياست الاماميه في عصره حجه الاسلام حاج ميرزا محمد حسن شيرازي مجاور بلده طيبه سرمن راي متع الله تعالي اهل الايمان بطول بقائه. مستدعي شد، که مقرر فرمايند تا کتاب شريف کمال الدين شيخ اقدم ابو جعفر محمد بن علي ‏بن بابويه ملقب به صدوق رضوان الله عليه را به زبان فارسي ترجمه کرده تاآن را به حيله طبع در آورد و در ميان‏اهل ايمان منتشر سازد. جناب ايشان دام ظله العالي از اين احقر در اجابت آن مسوول مشورت فرمودند. معروض داشتم که عالم فاضل سيد علي بن ‏سيد محمد اصفهاني معروف به امامي تلميذ علامه مجلسي آن کتاب را ترجمه نموده و از اجزاي کتاب هشت بهشت اوست ‏که ترجمه هشت کتاب است. چون عيون و امالي و خصال و نيز بعضي ازمعاصرين از سادات شمس آباد اصفهان کتاب شريف مذکور را ترجمه نموده و مجددا ترجمه کردن آن رنجي است بي فايده ، بهتر آنکه همانرا طلب کرده منتشر نمايند. پس از آن خيال منصرف شده و از کتاب ديگر صحبت داشتند. سخن به جائي منتهي نشد و مدتي بر اين گذشت تا در ماه شعبان گذشته از سنه 1303 شبي در محضر ايشان حاضر بودم که سخن آن مطلب ‏در ميان آمد و باز جوياي موردي شدند و بالاخره فرمودند: بهتر آنکه مستقلا در اين باب کتابي نوشته شود وشخص تو از براي اين خدمت نمايان شايسته هستي، اما حقير به علت قلت بضاعت علمي و کثرت اسباب پريشاني و حاضر نبودن بيشتر کتابهايم که اسباب انجام اين شغل عظيم بود، عرض کردم: که مقدمات اقدام در اين امر خطير فراهم نيست و لکن سال گذشته رساله مسمي به جنه الماوي نوشتم و در آنجا جمع کردم کساني را که در غيبت کبري به خدمت امام عصر عليه السلام رسيدندغير از آنچه در سيزدهم بحار مذکور است چنانچه صلاح باشد همان را به فارسي ترجمه کرده و موجود در بحار را بر آن افزوده کتابي شود لطيف، و بر آمدن از عهده آن آسان. اين راي را پسنديدند و لکن فرمودند: اقتصار بر آن نکرده شمه اي از حالات آن جناب نيزبه آن منضم شود هر چند به ايجاز و اختصار باشد. حسب الامر المطاع العالي در انجام اين خدمت اقدام نموده با نهايت ياس از حال خويش جز آنکه حق مجاورت قباب عاليه حضرت عسکريين عليهما السلام را وسيله کرده و از آن باب عالي استمداد نمايم. به‏حمد الله از برکت آن محل برکات الهيه ‏در اندک زماني اين خدمت مرجوعه به انجام رسيد. شکر حضرت يزدان جل ثناوه را بجاي آوردم. و نام اين نامه گرامي را نجم ثاقب در احوال امام غائب عليه السلام گذاشتم و مطالب آن را در ضمن دوازده باب بيان نمودم.