در ارشاد شيخ مفيد مذکور است که ولادت آن حضرت در شب نيمه شعبان سنه دويست وپنجاه و پنج بود، شيخ کليني در کافي و کراچکي در کنز الفوايد وشهيد اول در دروس و شيخ ابراهيم‏ کفعمي در جنه و جماعتي موافقت کردند، و لکن شيخ مفيد در مسار الشيعه سنه پنجاه و چهار گفته و در تاريخ قم تاليف حسن بن محمد بن حسن قمي مذکور است که، ولادت روز آدينه هشت روز از ماه شعبان گذشته. و بروايتي شب آدينه يک نيمه از ماه شعبان برآمده سنه دويست و پنجاه و پنج از مادر در وجود آمده است و بروايتي سنه پنجاه و هفت و در شجره پنجاه و هشت.

حسين بن حمدان خصيني روايت کرده در هدايه خود از عيسي بن مهدي جوهري که گفت بيرون رفتيم من و حسين بن غياث و حسين بن مسعود و حسن بن ابراهيم و احمد بن حنان و طالب ابن ابراهيم بن حاتم و حسن بن محمد بن سعيد و محجل بن محمد بن احمد بن الخصيب از حلا بسوي سر من راي در سنه‏ دويست و پنجاه وهفت، پس از مداين رفتيم بکربلا، پس زيارت کرديم ابي عبد الله عليه السلام را در شب نيمه شعبان، پس ملاقات نموديم برادران خود را که مجاور بودند مرسيد ما ابي الحسن و ابي محمد عليهما السلام را در سر من راي، و ما بيرون رفته بوديم به جهت تهنيت مولد مهدي عليه السلام، پس بشارت دادند برادران ما، ما را که مولد پيش از طلوع فجر روزجمعه بود، هشت روز از ماه شعبان گذشته تا آخر حديث که طولانيست. در آخر سخن آن گفته که من ملاقات کردم اين هفتاد و چند نفر را و سوال کردم از ايشان از آنچه خبرداد بمن عيسي بن مهدي جوهري پس خبر دادند مرا بتمام آنچه او خبر داد و ملاقات کردم در عسکر يکي از مواليان حضرت جواد عليه السلام ، و ملاقات کردم ريان غلام حضرت رضا عليه السلام را، و همه خبر دادند مرا به آنچه آنها خبر دادند. و لکن جمعي دعواي شهرت کردند بر نيمه،و شيخ طوسي و ابن طاوس دعائي نقل کردند در آن که خواهد آمد در باب يازدهم.