در تفسير شيخ فرات بن ابراهيم کوفي روايت است از حضرت باقر عليه السلام که فرمود در تفسير آيه شريفه و من قتل مظلوما فقد جعلنا لوليه سلطانا که آن حسين عليه السلام است يعني آن مظلوم کشته شده فلا يسرف في القتل انه کان منصورا[1] فرمود خداوند ناميد مهدي عليه السلام را منصور چنانچه ناميده شده احمد، محمد و محمود صلي الله عليه و آله و سلم و چنانچه ناميده شدعيسي عليه السلام مسيح و شايد نکته تعبير از آن جناب به امام منصور در زيارت عاشورا آيه مذکوره باشد به مناسبتي که وجه آن واضح است و الله العالم.
صد و سي و ششم محمد صلي الله عليه و آله و علي آبائه و اهل بيته اسم اصلي و نام اولي الهي آن حضرت است چنانچه در اخبار متواتره خاصه و عامه است که رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود که مهديهمنام من است و در خبر لوح مستفيض بلکه متواتر معنوي است که جابر براي حضرت باقر عليه السلام نقل کرد که آن را در نزد صديقه طاهره عليهما السلام ديد و آن را خداي عزوجل براي رسول خدا صلي الله عليه و آله وسلم هديه کرده بود و در آنجا اسامي اوصياي آن حضرت ثبت بود به روايت صدوق در کمال الدين و عيون الاخبار اسم حضرت مهدي عليه السلام به اين نحو ضبط شده بود. ابو القاسم محمد بن الحسن هو حجه الله القائم مادر او کنيزکي مي باشد که اسم او نرجس است صلوات الله عليهم اجمعين
و به روايت شيخ طوسي در امالي و الخلف محمد خروج مي کند در آخر الزمان بر سر او ابر سپيديست که بر او سايه مي افکند ندا مي کند به زبان فصيح که مي شنوند آنرثقلين و خافقين که او است مهدي از آل محمد عليهم السلام پر کند زمين را از عدل چنانچه پر شده از جور.
