در تفسير علي بن ابراهيم روايت شده از حضرت صادق عليه السلام که فرمود در آيه شريفه امن يجيب المضطر اذا دعاه و يکشف السوء و يجعلکم خلفاء الارض[1] که نازل شده درحق قائم عليه السلام اوست و الله مضطر هرگاه دو رکعت نماز بخواند در مقام يعني مقام ابراهيم عليه السلام و خداي را بخواند پس اجابت مي کند او را و بر طرف مي کند سوء را مي گرداند او را خليفه زمين.

در تاويل الايات شيخ شرف الدين روايت شده است از امام باقر عليه السلام که فرموده در آيه مذکوره(المضطر) که آن نازل شده در حق قائم عليه السلام چون خروج کند عمامه بر سر نهد و در مقام نماز کند و به سوي پرورگار خود تضرع نمايد پس هرگز رايتي از او برنگردد يعني به هر جا فرستد فتح کند
.
و نيز از امام صادق عليه السلام روايت کرده که فرمود به درستي که قائم عليه السلام چون خروج کند داخل مسجد الحرام شود رو به کعبه نمايد و پشت به مقام ابراهيم عليه السلام آن گاه دو رکعت نماز به جاي آورد آن گاه برخيزد و بگويد اي مردم من همانندترين مردمم به آدم، من همانندترين مردمم به ابراهيم، من همانندترين مردمم به اسمعيل و من سزاوارترين مردمم به محمد صلي‏الله عليه و آله و سلم آن گاه دستهاي‏ خود را به آسمان بلند کند پس دعا نمايد و تضرع کند تا اينکه برو در افتد و اين است قول خداي عز و جل امن ‏يجيب المضطر الخ.

صد و شصت و يکم من لم يجعل الله له شبيها نيز در مناقب قديمه از القاب آن جناب شمرده شده و در هدايه سميا نقل کرده وتفسير نموده به شبيها و با اندکي تامل در اين باب و باب آينده معلوم مي شود که احدي شبيه و نظير آن جناب نبوده و به رتبه عزت و جلالش نرسيده و نخواهد رسيد.

صد و شصت و دوم مقتصر در مناقب قديمه از القاب شمرده شده و شايد مراد اين باشد که جميع انبيا و اوصياي گذشته در ايام رياست و عزلت مبتلا بودند به معاشرت و موانست و مصاحبت بلکه مواصلت و مناکحت با منافقين و فاسقين و مامور بودند به مدارا و موالفت باآنها براي ‏حفظ و بقاي دين و عصابه مومنين و لکن ‏حضرت مهدي صلوات الله عليه اقتصار خواهد فرمود از انصار و اعوان و مصاحب به مومنين مخلصين و عباد صالح که خداي تعالي از ايشان مدح فرموده وخبر داده که عبادا لا اولي بأس شديد[2] چنانچه عياشي روايت کرده و بقول خود ان الارض يرثها عبادي الصالحون[3] چنانچه علي بن ابراهيم روايت کرده و رشته الفت و مجالست و موانست با کفار و منافقين بالمره گسسته خواهد شد صالح و طالح و طيب و خبيث از يکديگر جدا شوند و هرگز به احدي از ايشان مستعين نشود چنانچه بسيار مي شد که جد اکرمش به اعانت منافقان جهاد مي کرد با مشرکان و احتمال مي رود که کلمه مذکور منتصر باشد يعني داد گيرنده و از آيه شريفه ‏اخذ شده باشد که و لمن انتصر بعد ظلمه فاولئک ما عليهم من سبيل [4]

چنانچه در تفسير قمي روايت شده است از حضرت باقر عليه السلام که فرمود يعني قائم عليه السلام و اصحاب او قائم عليه السلام چون خروج کرد دادگيرد از بني اميه و از کذابان و ناصبيان.

صد و شصت و سوم المصباح الشديد الضياء چنانچه در لقب بيست و هشتم گذشت.

صد و شصت و چهارم ناقور صور است مانند شاخ و مثل آن که در او مي دمند.