شيخ فرات ابن ابراهيم در تفسير خود روايت کرده از امام باقر عليه السلام که فرمود حارث اعور عرض کرد به حسين عليه السلام که يابن رسول الله فداي تو شوم خبر ده مرا از قول خداوند در کتاب خود و الشمس و ضحيها فرمود واي بر تو اي حارث اين محمد رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم است گفتم فداي تو شوم معناي قول خداوند و القمر اذا تليها چيست؟ فرمود اين امير المونين علي بن ابيطالب عليه السلام است که در پي آمده محمد صلي الله عليه و آله و سلم را باز گفتم قول خداوند و النهار اذا جليها چيست؟ گفت اين قائم است از آل محمد عليهم السلام که پر کند زمين را از عدل و داد.
و در تفسير علي ابن ابراهيم روايت شده است از امام باقر عليه السلام که فرمود در آيه شريفه و الليل اذا يغشي که شب در اينجا دومي است که فرو پوشانيد امير المومنين عليه السلام را در دولت خود که جاري شد براي او بر آن جناب (عبارت خبر غش بود که به معني خيانت و مکر است و ظاهرا حاصل معني آيه باشد چه اين دو ماده با هم فرق ندارند مند دارند منه و امر فرمود امير المومنين عليه السلام راکه صبر کند (يا فرمودآن جناب ما را که صبر کنيم نسخه احتمال هر دو را دارد منه)، در دولت ايشان تا منقضي شود و آن دولت و النهار اذا تجري فرمود نهار آن قائم از ما اهل بيت است که هرگاه برخاست غلبه کند بر دولت باطل و در قرآن زده شده در او مثلها و مخاطبه نموده به آنها يعني خداي تعالي با پيغمبر خود و ماها پس نمي داند آن راغير از ما.
صد و شصت و هفتم نفس نيز در هدايه از القاب شمرده شده.
صد و شصت و هشتم نور آل محمد عليهم السلام چنانچه در خبري است که بيايد در باب دهم انشاء الله از حضرت صادق عليه السلام و در ذخيره از اسامي آن جناب شمرده شده که در قرآن مذکور است و در چند خبر که بعضي گذشت و بعضي خواهد آمد مذکور است در آيه شريفه و الله متم نوره[1] يعني به ولايت قائم عليه السلام و به ظهور آنجناب و در آيه و اشرقت الارض بنور ربها[2] که مراد روشن شدن زمين است به نور آن جناب و در يکي از زيارت جامعه است در اوصاف آن حضرت نور الانوار الذي تشرق به الارض عما قليل.
