اول امتياز نور ظل و شبح آن جناب عليه السلام در عالم اظله بين انوار ائمه عليهم السلام که ممتازند از انوار انبياء و مرسلين و ملائکه مقربين چنانکه در لقب صد و پنجاهم و صد و شصت و هشتم گذشت.

در غيبت شيخ جليل فضل بن شاذان آمده است به دو سند از عبد الله بن عباس از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم که چون مرا عروج به معارج سماوات فرمودند به ‏سدره المنتهي رسيدم خطاب از حضرت رب الارباب رسيد که يا محمد گفتم لبيک لبيک اي پروردگار من. خداوند عالميان فرمود که ما هيچ پيغمبري به دنيا و اهل دنيا نفرستاديم که منقضي شود ايام حيات و نبوت او الا آنکه بر پاي داشت به امر دعوت و به جاي خود وبراي هدايت امت پس از خود وصي خود را به جهت نگاهباني شريعت و ما قرار داديم علي بن ابيطالب را خليفه تو امام امت تو پس حسن وپس حسين و علي بن الحسين و محمد بن علي و جعفر بن محمد و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمد بن علي و علي بن محمد و حسن بن علي و حجه بن الحسن. اي محمد سر بالا کن چون سر بالا کردم انوار علي و حسن و حسين و نه تن از فرزندان حسين را ديدم و حجت را ديدم در ميان ايشان مي ‏درخشيد که گويا ستاره اي درخشنده است ‏و خداي تعالي فرمود که اينها خليفه ها و حجتهاي منند در زمين و خليفه ها و اوصياي تو نيز بعد از تو، خوشا حال کس که دوست دارد ايشان را و واي بر کسي که دشمن دارد ايشان را.