چهاردهم ‏نداي آسماني به اسم آن جناب عليه السلام مقارن ظهور چنان که علي بن ابراهيم در تفسير آيه شريفه و استمع يوم يناد المناد من مکان قريب[1] گوش فرا دار روزي که منادي ندا کندا ز مکاني نزديک

از حضرت صادق عليه السلام روايت کرده که فرمود منادي ندا مي کند به اسم قائم عليه السلام و اسم پدرش يوم يسمعون الصيحه بالحق ‏ذلک يوم الخروج[2] روزي که مي شنوند فرياد را براستي اين است روز خروج فرمود صيحه قائم عليه السلام است.

در کمال الدين روايت شده از امام باقر عليه السلام که فرمود ندا مي کند منادي از آسمان که فلان بن فلان اوست امام و نام او را مي برد

و نيز در آنجا روايت است از زراره از امام صادق عليه السلام که فرمود ندا مي کند منادي به اسم قائم عليه السلام گفت پرسيدم خاص است يا عام؟ فرمود عام است مي شنود هر قومي به زبان خود

و در غيبت نعماني روايت است ‏از امير المومنين عليه السلام که فرمود منادي ندا مي کند از آسمان که اي گروه مردم امير شما فلان است و اين آن مهدي است که پر مي کند زمين را از عدل و داد چنانچه پر شده از ظلم و ستم.

و در تفسير عياشي روايت است از امام باقر عليه السلام در حديثي طولاني که فرمود به جابر بعد از ذکر بعضي ازعلائم اگر مشتبه شود اين بر شما مشتبه نخواهد شد بر شما صدا از آسمان به اسم او و امر او.

در غيبت نعماني روايت است از آن جناب ‏که فرمود در خبري که ندا مي کند منادي از آسمان به اسم قائم عليه السلام و مي شنود کسي که در مشرقست وکسي که در مغربست نمي ماند خوابيده اي مگر آنکه بيدار مي شود و نه ايستاده اي مگر آن که مي نشيند و نه نشسته اي مگر آنکه بر مي خيزد از خوف‏آن صدا و فرمود که آن صدا از جبرئيل است در ماه رمضان در شب جمعه بيست و سوم و بر اين مضمون اخبار بسيار بلکه ‏متجاوز از حد تواتر و در جمله از آنها آن را از محتويات شمردند و خواهد آمد

در ذيل حکايت سي و هفتم قصه مدينه عجيبه که در بريه اندلس است که بناي آن قبل از اسکندر است و درعهد عبد الملک آن را يافتند و بر ديوارش ابياتي مکتوب بود که از جمله آنهاست:

حتي يقوم بامر الله قائمهم

من السماء اذ اما باسمه نودي

و عبد الملک از زهري پرسيد از امر اين ندا و منادي. او گفت خبر داد مرا علي بن‏الحسين عليهما السلام که اين مهدي است از فرزندان فاطمه دختر رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم گفت هر دو دروغ گفتيد الخ.

شيخ طوسي در غيبت خود روايت کرده از سيف بن عميره‏ که گفت نزد منصور بودم شنيدم که مي گويد ابتدا از پيش خود که اي سيف بن عميره لابد است از منادي که ندا کند به اسم مردي از فرزندان ابيطالب از آسمان؟ گفتم روايت کرده اين را احدي ‏از مردمان گفت قسم به آنکه جانم در قبضه قدرت اوست گوشم شنيد از او که مي گفت لابد است از منادي که ندا کندبه اسم مردي از آسمان گفتم يا امير المومنين اين حديثي است که نشنيدم هرگز مانند آن گفت اي شيخ اگر چنين شد پس ما اول کسي هستيم که اجابت مي کنيم او را آگاه باش که او يکي از پسر عموهاي ماست گفتم کدام پسر عموي شما گفت مردي از فرزدندان فاطمه عليها السلام آن گاه گفت اي شيخ اگرنه آن بود که من شنيده بودم از ابي جعفر محمد بن علي که مرا به آن خبر داد آن گاه همه اهل دنيا مرا خبر مي دادند قبول نمي کردم از ايشان و لکن او محمد بن علي است عليهما السلام.