بيست و هفتم رفتن عاهات و بلايا از ابدان انصار آن جناب چنانچه در خبر سابق مذکور شد و در خرايج راوندي روايت است از حضرت باقر عليه السلام که فرمود هر کس درک کند قائم اهل بيت مرا از هر عاهتي و آفتي شفا خواهد يافت و از هر ضعفي قوي خواهد شد.

و درغيبت نعماني است از حضرت سجاد عليه السلام که فرمود هرگاه بر خيزد قائم عليه السلام ببرد خداوند عزوجل از هر مومني آفت را و برگرداند به او قوت او را و اين تکريم عظيم نه مانند شفا دادن جناب عيسي و ساير انبيا عليهم السلام است گاهي به جهت اعجاز و اتمام حجت کور يا لال يا پيس يا مريضي را براي جاحدي يا منافقي در موارد معدوده بلکه بردن اين آفات و رفتن اين بليات از تمام مومنين و مومنات از آثار ظهور مرفور السرور و طلوع طلعت غرا و تشريف و تقديم مراسم‏ قدوم و تهيه آداب لقاء و درک فيض شرف‏ حضور حضرت مهدي عليه السلام است که چون بهشتيان اول در چشمه حيات و چشمه ‏مطهره شست و شو کنند و تن را چون جان ‏از هر عيب و نقصي پاک نمايند که توان ‏پا گذاشتن در محفل مقربين و شنيدن تحيه سلام عليکم طبتم فادخلوها خالدين[1]. پس فرق ما بين اين دو شفا بيشتر است از فرق ما بين ارض و سما.