سي و يکم راست نيامدن زره رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم مگر بر قد شريف آن حضرت چنان که در بصائر الدرجات روايت است از امام صادق عليه السلام که فرمود بعد از ذکر جمله از آنچه در نزد ايشان است از سلاح و موارث انبيا بدرستي که قائم ‏ما عليه السلام کسي است که چون بپوشد زره رسول الله صلي الله عليه و آله وسلم را پس پر کند آن را يعني زياد و کم نشود و به درستي که پوشيد آن را ابو جعفر عليه السلام پس زياده بود از قامتش راوي عرض کرد شما سمين تريد يا ابو جعفر عليه السلام فرمود ابو جعفر عليه السلام از من سمين تر بود که من هم پوشيدم آن را پس اندکي زيادتر بود و نزديکتر بود به استواو به سند ديگر نيز روايت کرده قريب به همين معني و متن آخر خبر في الجمله صعوبتي داشت حاصل آن ذکر شد.

نيز درآن جا و راوندي در خرايج روايت کردند از ابي بصير که گفت: گفتم به حضرت صادق عليه السلام فداي تو شوم من مي خواهم دست بمالم به سينه تو فرمود به ‏جاي آور پس دست ماليدم سينه و کتفهاي‏ مبارکش را پس فرمود چرا چنين کردي اي‏ ابو محمد عرض کردم فداي تو شوم شنيدم ‏از پدرت که مي فرمود بدرستيکه قائم عليه السلام سينه اش پهنست و دو کتفش‏ فروهشته و ميان آنها فراخ است فرمود اي ابو محمد پدرم پوشيد زره رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم را و مي کشيد آن را بر زمين و به درستي که من ‏پوشيدم آن را پس نزديکتر بود به اينکه به اندازه باشد و مي باشد آن زره بر بدن قائم عليه السلام چنان که ‏بود از رسول خدا صلي الله عليه و آله‏ و سلم دامنش از زمين مرتفع است به نحوي که گويا پيش روي آن را با دو حلقه بلند کرده اند.

به روايت راوندي و آن زره بر صاحب اين امر مشمر است يعني دامان بالا رفته است چنان که بر رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم بود و بر اين مضمون‏ اخبار متعدد است.

و علامه مجلسي در هفتم بحار فرموده که ظاهر مي شود از اخبار که در نزد ائمه عليهم السلام دو زره يکي از آنها علامت امامت بود که راست مي آمد بر بدن هر امامي و ديگري علامت حضرت قائم عليه السلام بود که راست نمي آمد مگر بر بدن آن جناب صلوات الله عليه.