سي و چهارم فروگرفتن سلطنت آن حضرت تمام روي زمين را از مشرق تا مغرب بر و بحر معموره و خراب و کوه و دشت نماند جايي که حکمش جاري و امرش نافذ نشود و اخبار در اين معني متواتر است.
و شيخ صدوق در علل و عيون و کمال الدين روايت کرده از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم در خبري طولاني که فرمود در شب معراج نظر کردم به ساق عرش پس ديدم دوازده نور را در هر نوري سطر سبزي بود که بر آن اسم وصيي بود از اوصياي من اول ايشان علي بن ابيطالب و آخر ايشان مهدي امت من. گفتم اي پرورگار من اينها اوصياي منند پس از من پس خطاب رسيد که اي محمد صلي اللهعليه و آله و سلم اينها اولياء و اصفياء و حجتهاي منند بعد از تو بر خلق و ايشان اوصياي تواند و خلفاي تو و بهترين خلق من بعد از تو. قسم به عزت و جلال خود که هر آينه البته ظاهر کنم به ايشان دين خود را و بلند کنم به ايشان کلمه خود را و پاک کنم به آخر ايشان زمين خود را از دشمنان خود و البته مالک گردانم او را مشرقهاي زمين و مغربهاي او را و هر آينه البته مسخر کنم براي او بادها را و هموار کنم البته براي او ابرهاي سخت را و البته بالا برم او را در اسباب يعني راههاي آسمان و البته ياري کنم او را به لشگر خود و قوت دهم او را ملائکه خود تا بالا گيرد دعوت من و جمع شوند خلايق بر توحيد من آن گاه دوام دهم سلطنت او را و روزگار سلطنت را به نوبت گذارم ميان اولياي خود تا روز قيامت.
در کمال الدين از آن جناب روايت است که فرمود بعد از ذکر سلطنت ذي القرنين که بزودي خداي تعالي جاري مي فرمايد سنت او را در قائم از فرزندان من و مي رساند او را مشرق زمين و مغرب تا اينکه نمي ماند موضعي از دشت و کوه که ذو القرنين درآن قدم گذاشته مگر آنکه او قدم گذارد در آنجا و نيز گفتيم از حضرت باقر عليه السلام که فرمود گويا مي بينم اصحاب قائم عليه السلام را که احاطه نمودند مابين خافقين .
