چهل و سوم نزول حضرت روح الله عيسي بن مريم عليه السلام از آسمان براي ياري حضرت مهدي صلوات الله عليه و نماز کردن در خلف آن جناب. مخفي نماند که اگر چه بعيد نيست دعواي استقرار مذهب در اين اعصار بر افضليت ائمه اطهار عليهم السلام بر جميع انبياء و مرسلين حتي اولوالعزم که يکي از ايشان است عيسي‏ عليه السلام و لکن اولا اين مساله دراعصار سابقه از مسائل نظريه بود و جمعي مخالف بودند از علماي ما چه رسد به اهل سنت که پاره اي از ايشان حکم به تکفير آن کسي کنند که احدي غير ازانبياء را ترجيح بر ايشان دهد. شيخ مفيد در کتاب مقالات فرموده که قطع کردند گروهي از اهل امامت يعني اماميه به فضل ائمه از آل محمد عليهم‏ السلام بر تمام آنان که پيش بودند از رسولان و پيغمبران سواي پيغمبر ماصلي الله عليه و آله و سلم و واجب دانستند فريقي از ايشان فضل بر جميع انبياء را سواي اولوالعزم از ايشان عليهم السلام و امتناع نمودند هر دو قول را فريقي از ايشان و قطع نمودند به فضل تمام انبياء بر جميع ائمه عليهم السلام و اين بابي است که نيست‏ براي عقول مجال در رد و قبول آن و اجمالي نيست بر هيچ يک از آن اقوال وبه تحقيق که آثاري رسيده از پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم در امير المومنين عليه السلام و ذريه او از ائمه طاهرين عليهم السلام و اخباري از ائمه صادقين عليهم السلام ايضا و در قرآن مواضعي است که قوت مي دهد عزم را در آنچه فريق اول گفتند در اين مساله الخ و ثانيا نبوت افضليت از روي ادله و براهين مخصوص به اهل انصاف ارباب دانش و بينش است و عوام اهل حق را بهره نيست در آن جز اعتقادي بي پايه از روي تقليد و غير آن طايفه يا علم ندارند يا انصاف يا اطلاع پس افضليت ائمه عليهم السلام از رسل براي همه امت چه رسد به غير ايشان به درجه اول از ثبوت نرسيده چه ‏رسد به آنکه ضروري وجداني شود جز براي طايفه اي از ايشان در بعضي از اعصار که به حد ضروري رسيده و به نزول جناب عيسي عليه السلام و نماز کردنش در خلف مهدي عليه السلام و را به تعريف الهي اين مطلب محسوس و وجداني تمام جهانيان شود چه فرقي در بين اولوالعزم کسي نگذاشته و از اين جهت در اخبار نزول و نماز عيسي عليه السلام را از فضائل خصه و مناقب مختصه آن حضرت قرار داده اند مکرر به آن در مجالس ومحافل افتخار مي فرمودند بلکه خداي تعالي آن را از مناقب و مدايح آن جناب شمرده.

در کتاب مختصر حسن بن سليمان حلي روايت شده در خبري طولاني‏که خداي تعالي به رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود در شب معراج که عطا فرمودم به تو اين که بيرون بياورم از صلب او يعني علي عليه السلام يازده مهدي که همه از ذريه تو باشند از بکر بتول آخر مرد ايشان نماز مي کند در خلف او عيسي بن مريم پر مي کند زمين را از عدل چنانچه پر شده از جور و ظلم به او نجات مي دهم از مهلکه و هدايت مي کنم از ضلالت و عافيت مي دهم از کوري و شفا مي دهم به او مريض را.

و در کمال الدين روايت‏ است از رسول خدا صلي الله عليه و آله‏و سلم که فرمود قسم به آنکه مرا به راستي به پيغمبر فرستاد که اگر نماند از دنيا مگر يک روز طولاني مي کند خدا آن روز را تا خروج کند در آن روز فرزندم مهدي و فرود آيد روح الله عيسي بن مريم و نماز کند خلف او.

نيز روايت کرده از امير المومنين عليه السلام که فرمود درحديث دجال که‏او را مي کشد يعني خداوند در شام در عقبه افيق بر دست کس که نماز مي کند مسيح عيسي بن مريم در خلف او.

در اعلام الوري از شيخ طبرسي روايت شده از حضرت امام حسن مجتبي عليه السلام که فرمود نيست از ما احدي مگر آن که واقع مي شود در گردن او بيعت از طاغيه زمان او مگر قائمي که نماز مي کند روح الله عيسي عليه السلام در خلف او.

در غيبت شيخ طوسي روايت شده از آن جناب صلي الله عليه و آله و سلم که فرمود به فاطمه عليها السلام که اي دخترک من داده شده به ما اهل بيت هفت‏ چيز که داده نشد به احدي پيش از ما: 1- پيغمبر ما بهترين پيغمران است و آن پدرتست 2- وصي ما بهترين اوصياست و آن شوهر تست 3- و شهيد ما بهترين شهداء است و آن عم پدرتست حمزه 4- از ما است کسي که براي او دوبال سبز است که پرواز مي کند به آن در بهشت 5و 6- از ماست دو سبط اين امت و آنها دو پسر تو حسن و حسين اند7 - ازما است قسم به خداوندي که نيست خدائي جز او مهدي اين امت آنکه نماز مي کند خلف او عيسي بن مريم. آن گاه دست مبارک را بر کتف حسين عليه السلام گذاشت و فرمود سه مرتبه ازاين است.

در کافي روايت شده که آن حضرت روزي بيرون تشريف آورد مسرور و شاد و خندان پس از سبب آن جويا شدند فرمود هيج روز و شبي نيست مگر آنکه براي من تحفه اي رسد از جانب خداوند. آگاه باشيد که پروردگار تحفه اي داده امروز به من که نداده مثل آن را به گذشتگان، جبرئيل عليه السلام آمد نزد من و از پروردگارم به من سلام رساند و گفت اي ‏محمد از شماست قائم از بني هاشم که نماز مي کند عيسي بن مريم خلف او هرگاه که خداي آن را بر زمين فرو فرستند.

در کمال الدين از امام باقرعليه السلام روايت است که ذکر فرمود سيرت خلفاء راشيدن را چون به آخرايشان رسيد فرمود دوازدهم کسي که عيسي بن مريم در عقب او نماز مي کند.

گنجي شافعي روايت کرده از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم که فرمود در جمله احوال مهدي عليه السلام که آن حضرت مشغول نماز صبح است با اصحاب ‏خود در بيت المقدس که عيسي بن مريم فرود مي آيد پس حضرت به قهري بر مي گردد تا عيسي پيش افتد و امام مردم شود در نماز پس عيسي دو دست خود را بر کتف آن جناب مي گذارد و به او مي گويد مقدم شو.

نيز روايت کرده که فرمود به ابو هريره چگونه ايد شما دروقتي که پسر مريم نازل شود و امام شما از خود شما باشد؟ و بر اين مضمون اخبار مکرر است.

و گنجي شرحي بيان کرده در دلالت امامت آن حضرت براي عيسي و افضليتش بر آن جناب که امام بايد اقرء و اعلم و افقه و اصبح‏ باشد به بياني که ما را حاجت به ذکر آن نيست.

در عقد الدرر روايت شده ازآن جناب عليه السلام که فرمود پس ملتفت مي شود مهدي عليه السلام که عيسي بن مريم نازل شده و گويا از مويش آب مي چکد مهدي عليه السلام به او مي فرمايد مقدم شو و براي مردم نماز کن امام عيسي مي گويد بر پا نشده نماز مگر براي تو پس نماز مي کند عيسي خلف مردي از فرزندان من و چون نماز کرد مي نشيند و عيسي در مقام با او بيعت مي کند.

نيز از سدي روايت کرد که آن جناب فرمود جمع مي شوند مهدي عليه السلام و عيسي عليه السلام وقت نماز پس حضرت به عيسي مي فرمايد پيش بيفت، اما عيسي عليه السلام مي گويد تو سزاوارتري به نماز پس نماز مي کند عيسي عليه السلام به اقتداء در خفاي آن حضرت و در اخبار خاصه اين مضمون به نظر نرسيده و بر فرض صحت امر حضرت‏ آن جناب را به تقديم نظير امر رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم است جبرئيل عليه السلام را در شب معراج به تقديم در نماز و امتناع جبرئيل و گفتن او که ما از آن روز که مامور شديم به سجده براي آدم عليه السلام بر آدميان مقدم نمي شويم و شايد مقصود کشف افضليت خود است بر عيسي عليه السلام براي خلق به لسان خود آن جناب ‏نه به مجرد تقدم در نماز که به قواعد بسياري از اهل سنت فضلي در آن نيست وروايت کنند جواز نماز را خلف هر بري و فاجري و فراموش کنند کلام نبي خود را که هرگز رستگار نمي شود قومي که پيش بيفتد ايشان را کسي و در ميان ايشان باشد کسي که افضل باشد از آنکه ‏پيش افتاد ايشان را.