يازدهم نيز در آنچا از طريق اهل سنت روايت کرده از داود رقي گفت داخل شدم بر جعفر بن محمد عليهما السلام پس فرمود چه چيز سبب شد که غيبتم از نزد ما اي داود؟ گفتم حاجتي مرا عارض شد در کوفه که سبب شد که غيبتم از نزد ما اي داود؟ گفتم حاجتي مرا عارض شد در کوفه که سبب شد که غيبتم از خدمت تو طول کشيد فداي تو شوم. فرمود چه ديدي در آن جا؟ گفتم ديدم عم تو زيد را بر اسب دراز دمي که قرآني به هيکل انداخته و فقهاي کوفه دورش را گرفته اند در حالتي که مي گفت: اي اهل کوفه منم عالم ميان شما و خداي تعالي به تحقيق که شناخته ام آنچه در کتاب خداست از ناسخ او ومنسوخ او. پس حضرت ابو عبدالله عليه السلام فرمود اي سماعه بن مهران بياور آن صحيفه را پس صحيفه سفيدي آورد و به من داد و فرمود به من بخوان اين از آن سه چيز است که درنزد ما اهل بيت است که به ميراث مي برد بزرگي از ما از بزرگي از زنان رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم پس خواندم ديدم در آن دو سطر:
سطر اوللا اله الا الله محمد رسول الله و سطر دوم ان عدة الشهود عند الله اثنيعشر شهرا في کتاب الله يوم خلق السموات منها اربعه حرم ذلک الدين القيم علي بن ابي طالب و الحسن بن علي و الحسين بن علي و علي بن الحسين ومحمد بن علي و جعفر محمد بن محمد و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمد بن علي و علي بن محمد و الحسن بن علي و الخلف منهم الحجه لله عليهم السلام آن گاه فرمود به من اي داود آيا مي داني که در کجا و چه زمان نوشته شده؟ گفتم اي فرزند رسول خدا خداوند داناتر است و رسول او و شما فرمود پيش از آنکه خلق شود آدم به دو هزار سال پس کجا زيد را تباه مي کنند و مي برند.
دوازدهم و نيز روايت کرده از شيخ ثقه ابو الحسن عبد الصمد بن علي و بيرون آورد تمام خبر را از اصل کتاب خود تاريخ آن سنه دويست و پنجاه و هشت بود که آنرا از عبيد بن کثير ابي سعد عامري شنيده بود. گفت که خبر داد مرا نوح ابن جراح از يحيي بن اعمش از زيد بن وهب از ابن جحيفه سواي که از سواه بنعامر است و حارث بن عبد الله حارني همداني و حارث بن شرب هر يک خبر دادند که ايشان در نزد علي بن ابي طالب عليه السلام بودند پس هرگاه حسنعليه السلام پيش مي آمد مي فرمود مرحبا اي پسر رسول خدا صلي الله عليهو آله و سلم و هرگاه حسين عليه السلام پيش مي آمد مي فرمود پدرم فداي تو اي پدر پسر بهترين کنيزان. پس کسي عرض کرد به آن جناب يا امير المومنين چه شد شما را که آن را به حسن مي گوييد و اين را به حسين عليهما السلام مي گوييد و کيست بهترين کنيزان فرمود اين مفقود راندهشده آواره م ح م د بن الحسن بن علي پسر اين حسين و دست مبارک را بر سر حسين عليه السلام گذاشت.
