پانزدهم و نيز روايت کرده از علي بن الحکم از جعفر بن سليمان الضبعي از سعد بن طريف از اصبغ بن نباته از سلمان فارسي که گفت ‏خطبه اي خواند رسول خدا بر ما و فرمود اي گروه مردمان من رحلت کننده ام عنقريب و روانه شونده‏ام به مغيب. وصيت مي کنم شما را درباره عترت خود که نيکويي کنيد با عترت من . و بپرهيزيد از بدعت پس بدرستي که هر بدعتي ضلالت است و لا محاله اهل ضلالت در جهنمند.

اي گروه مردمان هر کس نبيند آفتاب راپس مي بايد چنگ در زند و متمسک شود به ماه. هر کس گم کند و نيابد ماه را مي بايد متمسک شود به فرقدين و هرگاه نيابد فرقدين را متمسک شود به ستاره هاي روشن. بعد از من مي گويم شما را بدانيد که قول من قول خداست ومخالفت نورزيد خدا را در آنچه امر کرد شما را به آن خدا مي داند که من رسانيدم به شما هر چه را که امر کرد مرا به آن و شاهد مي گيرم خداي را برخود و بر شما. سلمان گفت که پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم از منبر به زير آمد از پس او رفتم تا داخل خانه عايشه شد پس من در آمدم و گفتم پدر و مادرم فداي تو باد اي رسول خدا شنيدم که فرموديد هرگاه نيابيد آفتاب را متمسک‏ به ماه شويد و چون گم کرديد ماه را متمسک شويد به فرقدين و چون فرقدان نباشد متمسک شويد به ستاره هاي روشن گمان بردم که در اين گفته هاي رمزي واشاره اي باشد به ستاره هاي روشن گمان بردم که در اين گفته هاي رمزي واشاره اي باشد آن حضرت فرمود که نيکو يافته اي اي سلمان. گفتم که روشن گردان از براي من اي رسول خدا و بيان ‏فرما که چيست آفتاب و ماه و ستاره هاي روشن؟

آن حضرت فرمود که منم آفتاب ‏و علي است ماه و چون مرا نيابيد متمسک شويد به علي بعد از من امام فرقدان حسن و حسين اند هرگاه نيابيد ماه را متمسک به ايشان شويد و اما ستاره هاي روشن ايشان نه امامند از صلب حسين و نهم ايشان مهدي ايشان است. بعد از آن آن حضرت فرمود که ايشانند اوصيا وخلفاي بعد از من ائمه ‏ابرارند به شماره اسباط يعقوب حواريين عيسي گفتم نام ايشان را از براي من بيان فرما اي رسول خدا فرمود اول ايشان و سيد ايشان علي بن ابيطالب است و بعد از او دو سبط من حسن و حسين و بعد از او علي بن الحسين زين العابدين و بعد از او محمد بن علي باقر علوم نبيين و بعد ازو صادق جعفربن محمد و بعد از او کاظم موسي بن جعفر و بعد از او رضا علي بن موسي آنکه کشته‏ خواهد شد در زمين غربت بعد از او فرزند او محمد و بعد از او فرزند او علي و بعد از او فرزند او حسن و بعد از او فرزند او حجت قائم که منتظر است در غائب بودنش و مطاع است در ظهورش. پس ‏بدرستي که ايشانند عترت من از گوشت وخون من علم ايشان علم من است و حکم ايشان حکم من است و هر کس برنجاند مرا در باره ايشان نرساند خداي تعالي ‏به او شفاعت مرا.

شانزدهم و نيز روايت کرده از عثمان بن عيسي از ابي حمزه ثمالي از اسلم از ابي الطفيل ازعمار بن ياسر که گفت: چون وقت وفات پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم رسيد امير المومنين عليه السلام را طلبيد و در سر با آن حضرت سخن بسيار گفت چنان که آن راز گفتن به طول کشيد بعد از آن آواز مبارک بلند نمود و فرمود ه يا علي تو وصي و وارث مني و عطا کرد خداي تعالي به تو علم و فهم مرا پس چون در گذرم ظاهر شود نسبت به‏ تو کينه هايي که در سينه هاي قومي است وحق تو را غصب خواهند کرد پس حضرت فاطمه عليها السلام گريست و امام حسن و امام حسين عليهما السلام هم به گريه در آمدند. رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم به فاطمه فرمود که اي بهترين زنان چرا گرياني فرمود اي پدر جان از هلاک شدن بعد از تو مي‏ ترسم فرمود بشارت باد تو را که اول کسي که از اهل بيت من به من خواهد رسيد تو خواهي بود گريه مکن و محزون مباش که تو بهترين زنان بهشتي و پدرت‏ بهترين پيغمبران است و پسر عمت بهترين اوصياست و دو پسرت بهترين جوانان اهل بهشت و از صلب حسين بيرون ‏خواهد آورد خداي تعالي نه امام معصوم مطهر را و از ما خواهد بود مهدي اين امت.