سيد مويد جليل سيد عليخان مدني شيرازي صاحب شرح صحيفه،و صمديه و غيره در کتاب کلم الطيب و الغيث الصيب گفته که من ديدم به خط بعضي از اصحاب خود از سادات اجلا صلحاء ثقات که صورت آن اين بود که شنيدم در ماه رجب سنه هزار و نود و سه از برادر في الله المولي الصدوق جامع کمالات انسيه و صفات قدسيه اميراسماعيل بن حسين بيک بن علي بن سليمان جابري انصاري انار الله تعالي ‏برهانه که گفت شنيدم شيخ صالح متقي متورع شيخ حاجي عليا مکي گفت که من مبتلا شدم به تنگي و سختي و مناقصه با خصما تا آن که بر جان خود ترسيدم از کشته شدن و هلاکت پس يافتم اين دعاي مسطور بعد را در جيب خود بدون آن که کسي آن را به من بدهد پس تعجب کردم از اين امر و متحير بودم پس در خواب ديدم گوينده اي که در زي صلحاء زهاد بود مي گويد به من که ما عطا نموديم دعاي فلاني را به تو پس بخوان‏ آن را که نجات خواهي يافت از تنگي و سختي و ظاهر نشد براي من که گوينده کيست پس تعجبم زياد شد پس دفعه ديگر حجت منتظر عليه السلام را ديدم و به من فرمود بخوان آن دعايي را که داده بودم به تو و بياموز آن را به هر کس که خواستي. شيخ گفت به تحقيق که تجربه کردم آن دعا را چند مرتبه پس ديدم فرج را به زودي و بعد از مدتي آن دعا گم شد و چند مفقود بود و من تاسف مي خوردم بر فوت آن و استغفار مي کردم از بدي عمل خود پس شخصي نزد من آمد و گفت که اين دعا از تو مفقودشد در فلان مکان و در خاطرم نيامد که ‏من به آن مکان رفته باشم پس دعا را گرفتم و سجده شکر براي خداي تعالي بجا آوردم و آن دعا اين است: