شيخ جليل، احمد بن علي بن ابيطالب الطبرسي، در کتاب احتجاج نقل کرده که: وارد شد مکتوبي از ناحيه مقدسه، خداي تعالي حراست و رعايت فرمايد آن را، در چند روزي که باقي مانده بود از صفر سنه چهار صد و ده، بر شيخ مفيد محمد بن محمد بن نعمان حارثي قدس الله روحه، ذکر نمود رساننده آن که برداشته بود آن را از ناحيه متصل به حجاز و ما تبرکا اولا اصل نسخه را نقل مي کنيم. پس از آن به ترجمه آن به قدر فهم مي پردازيم.
نسخه ما ينوب مناب العنوان للشيخ السديد و المولي الرشيد الشيخ المفيد ابي عبد الله محمد بن محمد بنالنعمان ادام الله اعزازه من مستودع العهد الماخوذ علي العباد نسخه ما في الکتاب:
بسم الله الرحمن الرحيم
اما بعد سلام عليک ايها الولي المخلص في الدين الخصوص فينا باليقين فانا نحمد اليک الله الذي لا اله الا هو و نسئله الصلوه علي سيدنا و مولانا و نبينا محمد و آله الطاهرين و لنعلمک ادام الله توفيقک لنصره الحق و اجزل مثوبتک علي نطقک عنا بالصد انه قد اذن لنا في تشريفک بالکتابه و تکليفکما توديه عنا الي موالينا قبلک اعزهم الله تعالي بطاعته و کفاهم المهم برعايته لهم و حراسته فقف ايدک الله بعونه علي اعدائه المارقين من دينه علي ما نذکره و اعمل في تاديته الي من تسکن اليه بما نرسمه انشاء الله نحن و ان کنا ثاوين بما کننا النائي عن مساکن الظالمين حسب (الذي) ما ارانا الله من الصلاح لنا و لشيعتنا المومنين في ذلک ما دامت دولکا الدنيا لفاسقين فانا نحيط (يحيط علمنا) علما بانبائکم و لا يعزب عناشي من اخبارکم و معرفتنا بالاذي (الزلل) الذي اصابکم مذجنح کثير منکمالي ما کان السلف الصالح عنه شاسعا ونبذوا العهد المأخوذ منهم کانهم لا يعلمون و انا غير مهملين لمراعاتکم ولا ناسين لذکرکم و لولا ذلک لنزل بکم البلاء و اسطلمکم لاعداء فاتقوا الله جل جلاله و ظاهرونا علي انتبائکم من فته قد انافت عليکم يهلک فيها من حم اجله و يحيي عنها من ادرکامله و هي اماره لادرار حرکتها و مناقشتکم لامرنا و نهينا و الله متم نوره و لو کره المشرکون فاعتصموا بالتقيه من شب نار الجاهليه يحششها (عصب جمع عصتبه کغرف جمع غرفه و هو الحباعه) عصب امويه و يهول بها فرقهمهدويه انا زعيم بنجاه من لم يرم منکم فيها بمواطن الخفيه و سلک في الطعن عنها السبل المرضيه اذا اهل جمادي الاولي من سنتکم هذه فاعتبروا بما يحدث فيه و استيقظوا من رقدتکم لما يکون في (من) الذي يليه ستظهر لکم من السماء آيه جليه و من الارض مثلها بالسويه و يحدث في ارض المشرق ما يحرق و يقلق و يغلب علي ارض العراق طوايف من الاسلام مصاق بسوء فعالهم علي اله الارزاق ثم نتنفرج الغمه من بعد ببوار طاغوت من الاشراريسر بهلاکه المتقون و الاخيار و يتفقالمريدي الحج من الافاق ما ياملونه علي توفير غلبه منهم و اتفاق و لنا في تيسير حجهم علي الاختيار منهمه و الوفاق شان يظهر علي نظام و اتساق (فيعمل) ليعمل کل امرء منکم بما يقربه من محبتنا و ليجتنب ما يدنيه من کراهتنا و سخطنا فان امرنا يبعثه فجاءه حين لا تنفعه توبه و لا ينجبيه من عقابهاندم علي حوبه و الله يلهمکن الرشد و يلطف لکم في التوفيق برحمه و نسخه و التوقيع باليد العليا علي صاحبها السلام هذا کتابنا اليک ايها الاخ الولي و المخلص في ودنا الصفي الناصرلنا الوفي حرسک الله بعينه التي لا تنام فاحتفظ به و لا تظهر علي خطنا الذي سطرناه بماله ضمناه احدا و ادمافيه الي من تسکن اليه و اوص جماعتهم بالعمل عليه انشاء الله تعالي و صلي الله علي محمد و آله الطاهرين.
قبل از شروع در ترجمه لازم است تنبيه بر نکته اي و آن آن است که مراد از ناحيه درست معلوم نشده و در کلام احدي نديدم که متعرض آن شود جز شيخ ابراهيم کفعمي در حاشيه مصباح در فصل سي و ششم گفته که: ناحيه هر مکاني است که صاحب الامر عليه السلام در آنجا بود در غيبت صغري و وکلاء تردد مي کردند و در آنجا در نزد آن جناب و مستندي ذکر نکرده و لکن از بعضي اخبار مي شود استفاده کرد چنانکه علي بن حسين مسعودي در کتاب اثبات الوصيه روايت کرده که امر فرمود ابو محمد امام حسن عسکري عليه السلام والده خود را که حج کند در سنه دويست و پنجاه و نه و او را خبر کرد به آنچه به آن جناب خواهد رسيد در سنه شصت و حاضر نمود حضرت صاحب عليه السلام را. پس به او وصيت کرد و تسليم نمود به آن جناب اسم اعظم را و مواريث و سلاح را و بيرون رفت مادرابي محمد عليه السلام با حضرت صاحب عليه السلام به سوي مکه و ابو علي احمد بن محمد بن مطهر متولي بود آنچه را که وکيل به آن محتاج بود. چون به بعضي از منازل رسيدند اعراب به قافله برخوردند. پس ايشان را خبر کردند ازشدت خوف و کمي آب. پس برگشتند اکثر مردم مگر کساني که در ناحيه بودند پس ايشان گذشتند و سالم ماندند. روايت شده که امر رسيد بر ايشان به رفتن و لکن علماي رجال تصريح کردند که بر امام حسن عسکري عليه السلام بلکه بر امام علي نقي عليه السلام نيز اطلاق مي شود صاحب ناحيه.
