سلام بر تو اي بنده شايسته ياري کننده حق که دعوت مي کني به سوي او به کلمه صدق. پس به درستي که ما مي فرستيم به سوي تو حمد خداوندي را که نيست خدايي جز او، پروردگار ما و پروردگار پدرهاي پيشينيان ما، و مسالت مي کنيم او را که صلوات فرستد بر سيد و مولاي ما محمد خاتم النبيين و بر اهل بيت طيبين طاهرين آن حضرت.
و بعد پس به درستي که ما دانسته بوديم مناجات تو را حفظ کند خداوند تو را به وسيله اي که بخشيده است به تو از اولياي خود.و حراست بفرمايد تو را به آن سبب از آيد اعداي خود و شفيع کرديم در حضرت خود تو را الا آن از منزلگاه خودمان که شعبي است در سر کوه در سر بياباني که کسي به آن راهي ندارد که منتقل شديم به آن شعب در اين زوديها از واديهاي درخت دار با نظارت و غزارت ملجا داشته ما را به آن شعب فرود آمدن جماعتي که فقيرند از ايمان، که کنايه از منزل کردند ظالمين در آن منزل است، و زود است که نازل شويم از آن سر کوه به سوي زميني مسطح بدون دوري از روزگار و طول کشيدني از زمان. و مي آيد تو را خبري از جانب ما به آنچه تازه مي شود از احوال ما. پس مي شناسي به واسطه آن آنچه اعتماد کني بر او از تقرب به سوي ما به اعمال. و خدا توفيق دهنده تو است دراين کار به رحمت خود. پس مقدور و کاين است خداوند حراست کند تو را به چشمي که در خواب نمي رود اينکه مقابل مي شود او را فتنه اي که موجب هلاکت نفوسي مي شود که صيد کرده اند يا کاشته اند باطل را به جهت ترس دادن وجلب کردن اهل باطل. که مبتهج مي شوند براي دمار آن نفوس مومنين. و محزون مي گردند براي آن مجرمين. و علامت حرکت ما از اين راه تنگ حادثه اي است که واقع مي شود از مکه معظمه از رجسي منافق و مذموم که حلال مي شمارد خونهاي حرام را که در حزن مي شود به سبب کيد او اهل ايمان و نمي رسد او به آن خروج کردن مقصود خود را از ظلم و عدوان. چرا که ما در عقب حفظ ايشان هستيم به دعايي که محجوب نمي ماند از پادشاه زمين و آسمان.
پس بايد مطمئن شود به دعاي ما قلوب دوستداران ما و بايد واثق شوند به کفايت خداوند اگر چه بترساند ايشان را به واسطه دشمنان بلاهايي سخت. و عاقبت به واسطه صنع جميع کردگار محمود خواهد شد براي ايشان، مادام که اجتناب کنند آنچه نهي شده از گناهان را. و ما عهد مي کنيم به سوي تو اي دوستدار با خلوص که مجاهده مي کني در راه ما با ظالمان که تاييد فرمايد خداوند تو را به نصرتي که مويد داشته به آن پيشينيان از اولياي نيکوکار ما را به اينکه هر کس پروا کند پرودگار خود را از برادران تو در دين و بيرون رود از عهده آنچه بر ذمه اوست از حقوق واجبه به سوي اهل استحقاق، در امام خواهد بود از فتنهاي که صاحب باطل است و از محنتهاي تاريک او که موجب ضلالت است. و هر کس بخل کند او ايشان به آنچه خداوند عطا فروده از نعمت خود بر آنچه خداوند امر کرده به صله و نگهداري اوپس به درستي که آن بخل کننده زيانکارخواهد بود به بخل براي دنيا و آخرت خود و اگر چنانچه شيعيان ما خداوند توفيق دهد ايشان را براي طاعت خود بادلهاي مجتمع فراهم آمده بودند در وفاي به عهدي که مکتوب است بر ايشان هر آينه تاخير نمي افتاد از ايشان يمن ملاقات ما و تعجيل مي کرد به سوي ايشان سعادت مشاهده ما با کمال معرفت صادق به ما. پس محجوب نمي دارد ما را از ايشان مگر آنچه ميرسد به ما از اموري که کراهت داريم ونمي پسنديم از ايشان و از خداوند استعانت مي طلبيم و او بس است و بهتر وکيلي است و صلوات او بر سيد ما که بشير و نذير است محمد و آل طاهرين او و خداوند سلام بفرستد بر ايشان و نوشت در غره شوال از سال چهار صد و دوازده. صورت خط شريف که بدست مبارک در آن مکتوب رقم فرمود که بر صاحب آن دست درود باد اين نوشته ماست به سوي تو اي دوستار الهام شده به حق بلند مرتفع که به املاء و بيان ماست و خط امين ما پس مخفي بدار آن را از هر کسو درهم پيچ آن را و قرار ده براي آن نسخه اي که مطلع بسازي بر آن کسي را که مطمئن به امانت او باشي از دوستداران ما خداوند مشمول فرمايد ايشان را به برکت ما انشاء الله و الحمد لله و صلوات بر سيد ما محمد و آل طاهرين او.
