امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «آن‏گاه كه قائم ما قيام كند، بين او وعرب و قريش راهى جز شمشير (و جنگ نظامى) نخواهد بود».[1]



نيز آن حضرت در حالى كه با دست به گلوى خود اشاره مى‏كرد، فرمود: «ميان ما و عرب راهى جز بريدن سرها نمانده است».[2]
شايد مراد، زمامداران و فرمانروايان خود سر آنان است و يا مراد پيروان مذهب ديگر اسلامى باشد.
امام صادق(ع) در زمينه ستيز با قريش مى‏فرمايد: «هنگامى كه حضرت قيام كند ... قريش را هدف قرار مى‏دهد. از آنان نمى‏ستاند جز شمشير و به آنان نمى‏دهد جز شمشير».[3]



شايد مراد از «از قريش نمى‏گيرد مگر شمشير» اين باشد كه قريش از حضرت فرمانبردارى نمى‏كنند و در اخلالگرى وايجاد مشكلات مى‏كوشند و به‏طور مستقيم و غير مستقيم سبب پيكار و جنگ با حضرت مى‏شوند و حضرت نيز جز اسلحه، روش ديگرى را مناسب نمى‏بيند.