پنجم ‏حج کردن و حجه دادن به نيابت امام عصر عليه السلام چنان که در ميان شيعيان مرسوم بود در قديم و آن جناب تقرير نمودند.

چنان که قطب راوندي رحمه الله در کتاب خرايج روايت کرده که: ابو محمد دعلجي دو پسر داشت که يکي از آن دو صالح بود و او را ابو الحسن مي گفتند و او مردگان را غسل مي داد و پسر ديگر او مرتکب مي شد محرمات را و مردي از شيعيان زري به ابو محمد مذکور داد که به نيابت حضرت‏ صاحب الامر عليه السلام حج کند چنان که عادت شيعيان در آن وقت چنين بود وابو محمد قدري از آن زر را به آن پسرفاسد داد و او را با خود برد که براي‏ حضرت حج کند. وقتي که از حج برگشت نقل کرد که در موقف يعني عرفات جوان گندم گون نيکو هياتي را ديدم که مشغول تضرع و ابتهال و دعا بود و چون ‏من نزديک او رسيدم به سوي من التفات نمود و فرمود اي شيخ آيا حيا نمي کني؟ من گفتم: اي سيد من: از چه چيز حيا کنم؟ فرمود: به تو حجه مي دهند از براي آن کسي که مي داني و تو آن را به فاسقي مي دهي که خمر مي آشامد نزديک است که اين چشم تو کور شود. پس بعد از برگشتن چهل روز نگذشت مگر آنکه از همان چشم که به آن اشاره شد جراحتي بيرون آمد. از آن جراحت آن چشم ضايع شد.