هفتم از تکاليف در ظلمات ايام غيب تضرع و مسئلت از خداوند تبارک و تعالي به جهت حفظ ايمان و دين از تطرق شبهات شياطين و زنادقه مسلمين که زندقه و کفر خود را پوشانيده اند به لباسي از جمله از کلمات حقه چون داند که صياد در زير دام خوش هيئت و رنگي پنهان کند و پيوسته به آن ضعفا را صيد کنند و اباطيل خود را به وسيله آن چند کلمه حقه در قلوب داخل کنند. چنان کار را بر اهل ديانت مشکل و مشتبه نمودند که راست شده وعده اي که صادقين عليهم السلام دادند
چنان که نعماني در غيبت خود از جناب صادق عليه السلام روايت کرده که فرمود به درستي که از براي صاحب اين امر غيبتي است که متمسک در آن غيبت بدين خود مانند کسي است که به دست خود خار درخت خاردار را بتراشد تا هموار شود آنگاه زماني اندک سر مبارک را به زير انداختند آنگاه فرمود به درستي که از براي صاحب اين امر غيبتي است. پس هر آينه بپرهيز از خداوند در زمان غيبت او و هر آينه متمسک باشد به دين خود و از اين جهت امر فرمودند به خواندن جمله اي از دعاها و جمله اي از آنها را نقل مي کنيم.
اول شيخ نعماني در غيبت و کليني در کافي به اسانيد متعدده روايت کردند از زراره که گفت شنيدم که ابو عبد الله عليه السلام مي فرمايد که به درستي که از براي قائم عليه السلام غيبتي است پيش از آنکه خروج کند. پس گفتم: از براي چه گفت مي ترسد و اشاره فرمود با دست خود به شکم مبارک آنگاه فرمود اي زراره و اوست منتظر و اوست کسي که شک مي شود در ولادتش. پس بعضي از مردم مي گويند که پدرش مرد و جانشيني نگذاشت. و بعضي از ايشان مي گويد که حمل بود و بعضي از ايشان مي گويد: که اوغائب است. و بعضي مي گويد که متولد شد پيش از وفات پدرش به دو سال و اوست منتظر غير اينکه خداوند خواسته که امتحان کند قلوب شيعه را. پس در اين زمان به شک مي افتند مبطلون. زراره گفت: پس گفتم: فداي تو شوم اگر درک کردن آن زمان را کدام عمل را بکنم؟ فرمود: اي زراره اگر درک کردي آن زمان را پس بخوان اين دعا را:
