شيخ طبرسي در احتجاج روايت کرده از ابو خالد کابلي که گفت حضرت امام زين العابدين عليه السلام فرمود که طولاني مي شود غيبت به ولي دوازدهمي خداوند از اوصياي رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم و امامان بعد از اواي ابو خالد به درستي که اهل زمان غيبت او و اعتقاد دارندگان به امامت او و انتظار برندگان ظهور آن حضرت افضل اهل هر زمانند زيرا که خداوند عطا کرده به ايشان از عقل و فهم و معرفت آن مقدار که غيبت نزد ايشان به منزله مشاهده گرديده و حق تعالي ايشان را گردانيده به منزله آن کساني که در پيش روي رسول خداي صلي الله عليه و آله و سلم به شمشير جهاد مي کردند ايشانند دوستان ما از روي اخلاص و شيعيان ما از روي صدق و خوانندگان به سوي دين خدا در پنهان و آشکارا. پس فرمود که انتظار فرج از اعظم فرج است.
و بر اين مضمون اخبار بسيار است که مدح فرمودند کساني را که در ظلمات غيبت گرفتار و دين خود را نگاه مي دارند و ايشانند مقصود از آيه شريفه که يومنون بالغيب و حضرت رسول صلي الله عليه و آله و سلم ايشان را برادران خود خوانده و اجرهاي بسيار از براي تحمل زحمات و مشقت ايشان در حفظ و حراست دين خود وعده داده اند.کاتب:
به آفتاب نماند مگر به يک معني
که در تأمل او خيره مي شود ابصار
پنجم از وجه تشبيه آنکه نظر به قرص آفتاب اکثر ديده ها را ممکن نيست و بسا باشد که باعث کوري چشم نظر کننده يا خيره و تار شدن آن شود و همچنين ديدن شمس جمال بي مثال آن جناب بسا باشد باعث کوري بصيرت ايشان گردد. چنان که بسياري از مردم پيش از بعثت انبياء عليهم السلام ايمان به اسم مي آورند و بعد از بعثت به سبب بعضي از اغراض فاسده چون کاستن ازجاه و اعتبار و دست برداشتن از رياست ظاهريه که داشتند انکار مي کردند مانند بسياري از يهود مدينه و دور نيست که بسياري از دنيا پرستان شيعيان چنين باشند بلکه از بعضي از علما نقل کردند که تمني مي کرد موت پيش از ظهور را از خود امتحان و اختيار در آن زمان وافتادن در دام شيطان نعوذ بالله منه
ششم آنکه در روز ابر بعضي مردم آفتاب را از خلل و فرجهاي ابر مي بينند و بعضي نمي بينند. همچنين در ايام غيبت ممکن است که بعضي از شيعيان به خدمت آن حضرت برسند و بعضي نرسند چنانچه در ابواب سابقه مشروح شد.
هفتم آنکه آن جناب مانند آفتاب است در عموم نفع رساندند به هر چيز به حسب قابليت و استعداد و سوال به لسان حال يا مقال آن و نطلبيدن اجر و جزائي حتي دانستنانتساب آن خير به او بلکه جحود و انکار کردن آن و نسبت آن به غير و ضرر نرسيدن از اين انکار به دامن عصمت و جلال او و دست بر نداشتن از سيره مرضيه و افاضه خير چنان که از منکر رسيدن نفعي از آفتاب در زير سحاب ضرري به او نرسد و از تربيت خود دست نکشد.
هشتم چنان که نور آفتاب داخل مي شود و خانه ها به قدر خلل و فرجي که در آنها است و صاحب خانه منتفع مي شود از آن نور به قدر راهي که براي تابيدن آن مهيا کرده و موانع را از آن برداشته همچنين خلق منتفع مي شوند از انوار هدايت و علم آن حضرت به قدر آنچه از خود رفع نمودند از حجابها و پرده ها و قفلها که از روي شهوات و شبهات و معاصي بر قلوب خود دارند که با وجود آنها ديده بصيرت کور و گوش دل کراست اگر عالم پر از نور شود چيزي نبيند واگر تمام قدوسيان سخن گويند چيزي نشنود و به همه اين وجوه علامه مجلسي رحمه الله در بحار اشاره فرموده.
