در ذکر اعمال و آدابي که شايد بتوان به برکت آنها به سعادت ملاقات شرف حضور حضرت حجت صلوات اللهعليه رسيد. شناسد يا نشناسد در خواب يا بيداري: و بردن بهره و فيضي از آن حضرت هر چند که نباشد مگر زيادتي نور يقين و معرفت وجداني به آن وجود معظم که از اهم مقاصد است از مطاوي کلمات سابقه. در باب هشتم معلوم شد که نيل اين مقصود و بلوغ اين مراد درغيبت کبري ممکن و ميسور بلکه مکشوف شد که توان به وسيله علم و عمل و تقواي تام و معرفت و تضرع و انابت و تهذيب نفس از هر غل غش و ريبه و شک وشبهه و صفات مذمومه قابل تلقي اسرار و دخول در سلک خاصان و خواص شد و از کلمات علماي اعلام شواهدي ذکر شد. مقصود در اينجا نه بيان دست آوردن را آن است که زياده بر اداي تمام فرايض و سنن و آداب و ترک تمام محرمات و مکروهات و مبغوضات به نحوي که از او خواسته اند ساير مقدمات آن مستور و مخفي و جز بر اهلش مکشوف و مبين ندارند بلکه غرض به دست آوردن راهي که شايد به وسيله آن در عمر خويش نوبتي به اين نعمت رسيده هر چند در خواب باشد.
مخفي نماند که از تامل در قصص و حکايت گذشته معلوم مي شود که مداومت بر عمل نيک و عبادتي مشروعه و کوششي در انابه و تضرع در مدت چهل روز به جهت اين مقصد از اسباب قريبه و وسيله هاي عظيمه است چنان که معلوم شد که رفتن چهل شب چهارشنبه در مسجد سهله يا چهل شب جمعه در کوفه با اشتغال به عبادت از عملهاي متداوله معروفه است که بسيار دعواي تجربه کرده اند از علما و صلحاء. و نيز زيارت سيد الشهداء عليه السلام در چهل شب جمعه و امثال آن و ظاهرا مستندي مخصوص در دست ايشان نباشد نه براي عدد مذکور و نه براي عمل جز آنچه از مطاوي کتاب سنت ظاهر مي شود که مداومت بر دعا در چهل روز موثر است در اجابت و قبول بلکه مواظبت بر غذائي و شرابي حلال يا حرام در ايام مذکوره سبب تغيير حالت و انتقال از صفتي شود به صفت ديگر، چه از نيک به بد يا از بد به نيک و همچنين ساير آنچه انسان مزاول آن است از لباس و مسکن و همصحبت. ما به جهت تاييد مطلب مذکور متبرک شويم به ذکر چند خبر.
شيخ عياشي از فضل بن ابي قره روايت کرده که گفت: شنيدم از حضرت صادق عليه السالم که مي فرمود:حق تعالي به حضرت ابراهيم عليه السلام وحي فرمود: که زود است پسري از براي تو از ساره متولد شود. ساره گفت: که من عجوزه ام حق تعالي فرمود که زود است فرزندي آورد و فرزندان آن پسر تا چهار صد سال در دست دشمن من معذب مي گردند به سبب آنکه کلام مرا رد نمود. پس چون بني اسرائيل در دست فرعون مبتلا شدند در درگاه خداوند ناله و گريه بلند نمودند تا چهل روز. حق تعالي به حضرت موسي و هرون عليهما السلام وحي فرمودند که ايشان را از دست فرعون خلاص گردانند و صد وهفتاد سال از آن چهار صد سال باقي بود. آن را از ايشان برداشت. پس حضرت صادق عليه السلام فرمود: که اگر شما نيز چنين تضرع و زاري مي کرديد حق تعالي فرج ما را نازل مي کرد و چون چنين نکنيد پس به درستي که اين امر به نهايت خود خواهد رسيد.
