اُمّ سلمه، همسر پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم)، مي گويد:

روزي خواهد رسيد که هنگام مرگِ يکي از خلفا بين مسلمانان اختلافي ظاهر خواهد شد. در پي اين اختلافات، مردي از مدينه به سوي مکّه خواهد گريخت. مردم مکّه به استقبال او مي آيند، و او را مجبور به قيام مي کنند، در حالي که خود راضي به اين کار نيست، و با او بين رکن و مقام بيعت مي کنند.

آنگاه لشکري از جانب شام به سوي او حرکت مي کند. امّا در بيابان، بين مکّه و مدينه به زمين فرو مي رود. هنگامي که مردم از اين واقعه مطّلع مي شوند، بزرگان شام و غيرتمندان عراق با او بيعت مي کنند.

سپس مردي از قريش پيدا مي شود که داييهايش از قبيله بني کلاب هستند، آنگاه آن مرد مدني با قدرت به سوي آنها هجوم مي آورد، و بر آنها غلبه مي کند، و شورش [فرو مي نشيند]، و کسي که هنگام تقسيم غنايم حضور نداشته باشد زيانکار و پشيمان خواهد بود.

او در بين مردم به سنّت پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) عمل مي کند، و زمين از اسلام انباشته مي شود. از آن پس، هفت سال زندگي مي کند، و سپس وفات مي نمايد و مردم بر او نماز مي گزارند. [1] .