محمّد بن جعفر با گروهي که امام حسن عسکري (عليه السلام) را در زمان زندگي آن حضرت ملاقات نموده بودند، و در ميان آنها علي بن احمد بن طنين نيز حضور داشت، جهت زيارت مرقد مطهر امام حسن عسکري (عليه السلام) به محلّه عسکر شرفياب شدند. محمّد بن جعفر براي اذن دخول، اسامي زائرين را در نامه اي نوشت.
علي بن احمد گفت: نام مرا ننويس من اجازه نمي گيرم.
او هم نام او را ننوشت.
امام زمان (عليه السلام) در پاسخ نوشته بودند: تو و آن که اجازه نخواست هردو داخل شويد. [1] .
[1] غيبة طوسي، ص 243، علة المانعة من ظهوره، بحار الانوار، ج 51، ص 293.
