قاسم بن علا مي گويد:

سؤالاتي را در قالب سه نامه به محضر حضرت حجت (عليه السلام) عرضه داشتم، و در ضمن اضافه نموده بودم که من مردي سالمند هستم امّا هنوز صاحب فرزندي نشده ام.

حضرت (عليه السلام) پاسخ سئوالات مرا مرقوم فرموده امّا درباره فرزند به چيزي اشاره نکرده بودند.

من براي مرتبه چهارم نامه اي نوشتم، و ابتدا از ايشان التماس دعا کردم. حضرت پاسخ فرمودند:

«اللهمّ ارزقه ولداً ذکراً...».

«خداوندا!به او فرزند پسري عطاکن تا نورچشم او باشد، و اين نطفه را که از او بوجود آمده است پسر قرار بده!».

هنگامي که نامه را مطالعه کردم، دانستم نطفه اي از من به وجود آمده، امّا هيچ اطّلاعي از آن نداشتم. وقتي از همسرم موضوع را سؤال کردم

گفت: مشکلي که داشتم، برطرف شده و اکنون باردارم. و چندي بعد پسري به دنيا آورد. [1] .