عبداللّه بن جعفر حميري مي گويد:

مردي در حومه بغداد در محلّي به نام «ربض حميد» زندگي مي کرد، همسر او باردار شد. نامه اي براي حضرت حجّت (عليه السلام) نوشت و از ايشان درخواست نمود تا براي سهولت وضع حمل همسرش و سلامتي فرزندش دُعا بفرمايند.

چهارماه قبل از تولّد فرزندشان نامه اي از سوي حضرت (عليه السلام) برايش رسيد که مرقوم فرموده بودند:

«سَتَلِدُ ابناً»

يعني به زودي همسرت پسري مي آورد. همچنان که فرموده بودند شد. [1] .