فضل بن خزّاز مدائني غلام خديجه، دختر امام جواد (عليه السلام) مي گويد:

در اوقات معلومي از سال، گروهي از سادات علوي که در مدينه زندگي مي کردند و معتقد به امامت ائمّه معصومين (عليهم السلام) بودند، از سهم سادات مستمري دريافت مي کردند. تا اين که امام حسن عسکري (عليه السلام) به شهادت رسيدند.

پس از شهادت امام، عدّه اي از آنها از قبول اين که امام حسن عسکري (عليه السلام) فرزندي دارند و امامت به عهده ايشان است، سر باز زدند.

حضرت (عليه السلام) نامه اي به وکلاي خود مرقوم فرمود:

«مستمري به کساني تعلّق مي گيرد که به ولادت فرزند امام حسن عسکري (عليه السلام) ايمان دارند، و حقوق مابقي را قطع نموده و نام آنها را از فهرست اسامي حذف کنيد. والحمدلله رب العالمين». [1] .