امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم(عج) قيام كند، همه ناصبيان و دشمنان اهل بيت را بر آن حضرت عرضه مى‏كنند. اگر به اسلام - كه همان ولايت اهل بيت است - اقرار كردند، آنان را رها مى‏كند و گرنه به قتل مى‏رسند، يا آنان را به پرداخت جزيه - هم‏چنان‏كه اهل ذمّه مى‏پردازند - ملزم مى‏كند».[22]


امام باقر(ع) مى‏فرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم(عج) قيام كند، بر يك يك ناصبيان ايمان را عرضه مى‏كند؛ اگر پذيرفتند، آنان را رها مى‏سازد و گرنه گردنشان را مى‏زند، يا از آنان جزيه مى‏گيرد. چنان‏كه امروز از اهل ذمّه جزيه مى‏گيرند و آنان را از شهرها به روستاها (و كشتزارها) تبعيد مى‏كنند».[23]



مرحوم مجلسى مى‏گويد: شايد اين حكم مربوط به آغاز قيام باشد؛ زيرا ظاهر روايات اين است كه از آنان جز ايمان پذيرفته نمى‏شود و اگر نپذيرند، كشته مى‏شوند. [24]


ابوبصير مى‏گويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: رفتار امام مهدى(عج) با ناصبى‏ها و كسانى كه با شما دشمنى دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: «اى ابا محمد! در دولت و حكومت ما، مخالفان بهره‏اى نخواهند داشت. خداوند براى ما خون‏هاى‏شان را در آن هنگام حلال خواهد كرد؛ ولى امروز خونشان بر ما و شما حرام است. پس كسى تو را فريب ندهد و بدان روزگارى كه قائم ما قيام كرد، حضرت براى خدا و رسولش و براى ما انتقام خواهد گرفت».[25]