در تفسير آيه (لَوْتَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنا الَّذينَ كفَروا مِنْهُم عَذاباً أليماً؛[26]


اگر شما عناصر كفر و ايمان از يك ديگر جدا مى‏گشتيد، همانا آنان كه كافرند را به عذاب دردناك معذّب مى‏ساختيم)، امام صادق(ع) فرمود: «خداوند، در صُلْب كافران و منافقان، امانت‏هايى از مؤمنان دارد. حضرت قائم ما ظهور نمى‏كند، مگر آن كه آن امانت‏ها را خداوند از صُلب آنان بيرون آورد (و آن مؤمنان متولد شوند). پس از آن، حضرت كافران و منافقان را به قتل مى‏رساند».[27]



امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم(عج) قيام كند، نيازى ندارد كه از شما درخواست يارى كند و نسبت به بسيارى از شما منافقان، حدّ خدا را جارى مى‏كند».[28]



امام حسين(ع) به فرزندش امام سجاد(ع) مى‏فرمايد: «سوگند به خدا كه خون من از جوشش باز نمى‏ايستد تا اين كه خداوند، مهدى(عج) را برانگيزد. آن حضرت به انتقام خون من از منافقان فاسق و كافر، هفتاد هزار نفر را مى‏كشد».[29]



امام باقر(ع) مى‏فرمايد: «چون حضرت قائم قيام كند ... به كوفه مى‏آيد و در آن‏جا همه منافقان را (كه به امامت حضرت عقيده ندارند) به قتل مى‏رساند و كاخ‏هاى آنان را ويران مى‏كند و با جنگجويان آنان مى‏جنگد و آن قدر از آنان مى‏كشد تا خداوند خشنود گردد».[30]