يکي ديگر از مصالح و حِکَمتهاي غيبت امام عصر (عليه السلام) آزمايش و امتحان شيعيان است. زيرا بر اساس آنچه از آيات قرآن و روايات اسلامي استفاده مي شود، امتحان و آزمايش بندگان يکي از سنّت هاي الهي است که همواره بوده و هست. قرآن کريم مي فرمايد:

(اَلّذي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيوةَ لِيَبْلُوَکُمْ أيُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلا) [1] .

«خداوند کسي است که مرگ و زندگي را آفريد تا شما را آزمايش و امتحان کند که کدام يک ا شما بهتر عمل مي کنيد».

امتحان، وسيله اي است براي ظهور کمالات و استعدادهاي دروني انسان که شخصيت افراد و درجه ايمان و صبر و استقامت آن ها را در مقام اطاعت از اوامر خداوند و رسول او روشن مي کند.