از دیگر مصادیق شُکر زبانی که در روایات مکرراً توصیه شده است، گفتن «الحمدلله» است. در بخش اول کتاب نقل کردیم که وقتی فرد شاکر، هنگام نوشیدن آب، سه مرتبه الحمدلله می گوید، با این عمل خود، به قرب پروردگار نائل می شود. حال که برای هر بار نوشیدنِ آب، بهتر است سه بار شکر خدا بگزاریم، روزی چند بار باید برای نعمت وجود امام عصر (ع) و معرفت ایشان، خدا را شکر کنیم؟!
ما قادر به اداء شکر زبانی خدای تعالی نیستیم. ولی براساس آنچه از معصومین (ع) آموخته ایم، باید به طور مکرر، خدای بزرگ را بر این نعمت، با ذکر «الحمدالله» شکر گوئیم. و این حداقل کاری است که می توانیم در مقابل این نعمت عظمی انجام دهیم. البته خدای متعال وعده فرموده که تفضلا این ذکر ما را به عنوان شکر بپذیرد. و بر نعمت ما یعنی معرفت امام (ع) بیفزاید.