این ها نزد خدا نیکو کردار و محترم هستند، اما به گمان دیگران، خوار و حقیر به نظر می آیند.
«مخائل» جمع «مخیله» به معنای «مظنّه» یعنی محل ظنّ و گمان است. یاوران امام زمان (ع) ممکن است در معرض عزتّ و احترام دیگران نباشند، بلکه برعکس شاید مردم درباره آنها خیال ذلت و خواری کنند. به تعبیر دیگر، آنها در چشم مردم خیلی بزرگ نیستند، چون نخواسته اند که خودشان را مطرح کنند، اما در پیشگاه خدای متعال، عزیز و محترم هستند.
دین ار استنباط می کنند، و از طریق مجاهده با دشمنان به یاری آن اقدام می کنند.
«استنباط» در لغت، یعنی: کندن چاه و بیرون آوردن آب از آن به وسیلۀ دلو یا سطل. یاران امام عصر (ع) توانایی استنباط دین را دارند، یعنی می توانند با تلاش و کوشش علمی به عمق آن برسند، و معارف دینی را از ریشه و پایه (منابع اصلی آن) به دست آورند. این همان فقاهتی است که تواناییِ بررسی و تجزیه و تحلیل مسائل دینی را به انسان می دهد.
یاران امام عصر (ع) با ابزار فقاهت و از طریق مجاهدۀ علمی با دشمنان دین، آن را یاری می نمایند. البته توجه داریم که مجاهده به آمادگی نیاز دارد. ورود به میدان بحث بدون تجهیز قبلی امکان ندارد. یک جنگجو برای پیکار در میدان جنگ، باید دوره آموزش نظامی ببیند. و اگر بدون آمادگی وارد جنگ شود، نه تنها به خودش، بلکه به همرزمانش نیز جفا کرده است. اگر انسان برای مبارزه در جهاد فرهنگی نیز کسب مهارت نکند، هم خودش و هم دیگران را به خطر می اندازد.
امام حسن عسکری (ع) در ادامه روایت یاد شده می فرمایند:
خدا آنها را به تحمل کردن ظلم و ستم در دنیا اختصاص داده است، برای این که ایشان را مشمول عزتّ وسیع در آخرت قرار دهد. خداوند ویژگی صبر را در سرشت آنها قرار داده است، برای این که فرجام نیکو، از آنِ ایشان باشد.
از آن جا که خدای مهربان، مؤمنان را دوست دارد، گاهی آنها را به یک سلسله بلایا مبتلا می کند و در دنیا مظلوم واقع می شوند: مثلاً به آنها تهمت زده می شود یا تحقیر می شوند یا حقّی از آنها ضایع می شود و ... البته بدون آن که خودشان به این مظلومیت راضی باشند و از سر خشنودی زیر بار ظلم بروند. اما خدای عزوجل می خواهد آنها بدین وسیله ترقی یابند و مقرب درگاه الهی شوند. لذا آنها را از این بلایا خارج نمی سازد، و در نتیجه نزد خدا عزیزتر می شوند. در آخرت که پرده ها کنار رفت، معلوم می شود که اینها رستگاران واقعی هستند.
خداوند متعال، فطرت این افراد را با صبر، عجین ساخته است. اینان با مجاهدت در دین و تحمل سختی ها و ظلم های دنیا، سرانجام عاقبت به خیر می شوند، و به احسنِ وجه، نتیجه عملِ خویش را می بینند.
نشانه دینداری و پیوند با امام عصر (ع) این نیست که انسان در زندگی هیچ ناملایمتی نداشته باشد و هیچ ظلم و ستمی به او صورت نگیرد. نباید تصور کرد که هر کس ارتباط و اتصال با امام زمان (ع) داشته باشد، دیگر هیچ درد و ناراحتی نباید پیدا کند.
خدای متعال گاهی برای این گونه کسان، سختی و بلا مقدر می کند تا خالص تر شوند و به مقامات بالاتری برسند. از طرفی همواره باید توجه داشته باشند که دنیا محل آرامش نیست و انسان برای خوش گذرانی به دنیا نیامده است، بنابراین باید با تحملّ سختی های دوران غیبت در دین ثابت قدم بماند.
[1] کمال الدین / ص 448 و 449
وصف یاران حضرت مهدی از زبان امام عسکری علیه السلام
