یکی از مهمترین مأموریت های الهی امام عصر (ع) در زمان ظهور، انتقام خون سیدالشهداء (ع) از دشمنان ایشان است. این مسأله آن قدر اهمیت دارد که شعارِ اصلی آن حضرت محسوب می شود.

در زیارتی خطاب به ناحیه مقدسۀ آن حضرت چنین می خوانیم:

السَّلامُ عَلَی الاِمامِ العالِمِ الغائِبِ عَنِ الاَبصارِ وَ الحاضِرِ فِی الاَمصارِ، وَ الغائِبِ عَنِ العُیُونِ وَ الحاضِرِ فیِ الافکارِ، بَقِیَهِ الاَخیارِ الوارثِ ذَالفَقار، الَّذی یظهَرُ فیِ بَیتِ اللهِ الحَرامِ ذِی الاَشتارِ وَ یُنادی بِشَعارِ «یا لَثاراتِ الحُسَینُ»: اَنَا الطاّلِبُ بِالاَوتارِ، اَنَا قاصِمُ کُلِ جَبّارٍ، القائِمُ المُنتَظَرُ ابنُ الحَسنِ، عَلَیهِ وَ آلِهِ اَفضَلُ السَّلامِ [1]

سلام بر امامِ دانایِ پنهان از دیدگان و حاضر در شهرها، و پنهان از چشم ها و حاضر در اندیشه ها، باقیماندۀ نیکان، وارث ذوالفقار، همان کسی که در خانۀ پرده پوشِ خدا آشکار می شود و شعار خونخواهیِ حسین (ع) را سر می دهد (و می گوید): من قصاص کنندۀ خون های بنا حق ریخته ام، من خُرد کنندۀ هر ستمگر هستم، و آن قیام کننده ام که در انتظارم بوده اندف پسر (امام) حسن که بر او و خاندانش بهترین درودها باد.

معمولاً در شعارهای هر کس، عصاره و چکیده هدف او را می توان یافت. شعار خونخواهی حضرت مهدی (ع) از جدّ مظلوم خود در هنگام ظهور، اهمیت این امر را در نزد خدای عزوجل و امام زمان (ع) نشان می دهد.

یکی از اوصاف یاران امام زمان (ع) نیز، این است که در زمان ظهور به تبعیت از مولای خویش به خونخواهیِ امام حسین (ع) بر می خیزند و آرزویشان توفیق شهادت در راهِ خداست. امام صادق (ع) در توصیف آنها فرموده اند:

یَتَمَنَّونَ اَن یُقتَلُوا فیِ سَبیلِ اللهِ، شِعارُهُم یالَثاراتِ الحُسیَنِ ... بِهِم یَنصُرُاللهُ اِمامَ الحَّقِ [2]

آرزو می کنند که در راه خدا کشته شوند، شعار ایشان «یالثارات الحسین علیه السلام» است... خدا به وسیله آنها امام حق را یاری می کند.

«ثارات» جمع «ثار» به معنای «خون» است. ترکیب «یالثارات ...» در مصیبت ها، به کار می رود که انسان، از شدت آنها، «ندبه» (زاری و فریاد) کند. پس منظور از تعبیر «یالثارات الحسین علیه السلام»، ندبه کردن برای خونخواهیِ امام حسین (ع) است.

یکی از القاب امام حسین (ع) و پدر بزرگوارشان حضرت امیرالمؤمنین (ع) «ثارالله» است، همان طور که در زیارت عاشورا می خوانیم:

السَّلامُ عَلَیکَ یا ثارَاللهِ وَ ابنَ ثارِهِ [3]

سلام بر تو ای خون خدا و ای پسر خونش.

در تعبیر «ثارالله» کلمۀ «ثار» به «الله» اضافه شده و این ترکیب اضافه تشریفی است. از آن جا که خون حضرت سیدالشهداء (ع) شرافت بسیاری نزد پروردگار دارد و خدای تعالی، خود، خونخواهِ اوست، لذا آن را به خود منسوب کرده است، همان طور که به اهل بیت (ع)، به خاطر شرافتشان «آل الله» گفته می شود، و خانه کعبه به دلیل احترامش نزد خداوند «بیت الله» نام دارد.

خون امام حسین (ع) از شریف ترین خون هایی است که در عالم بر زمین ریخته شده و انتقام آن هنوز گرفته نشده است. امام زمان (ع) هنگام ظهورشان، به کمک یاورانِ خویش، انتقامِ ایشان را از دشمنانِ آل محمد (ص) می گیرند.

امام عصر (ع) و یارانش، با شعارِ خونخواهی امام حسین (ع) بر می خیزند. و این شعار، همۀ اهداف و خواسته های آنها را یک جا بیان می دارد. بنابراین در صدر برنامۀ یاران امام زمان (ع) آشنایی بیشتر با سیدالشهداء (ع) و اصحاب با وفای ایشان است، تا بهتر بدانند که خون بنا حق ریخته شده این بزرگواران، چه ارزشی نزد خدای تعالی دارد، تا آنجا که موعود تمام انبیاء و اولیاء و نور چشم همه خوبان عالم، ظهورش برای خونخواهی از این گوهرهای گرانقدر است.

ارزشِ خونِ یارانِ مخلِص ابی عبدالله الحسین (ع) به این است که در راه دفاع از امام زمانشان که غریب و تنها و طرید و بی کس مانده بود، مظلومانه به زمین ریخته شد. این خون ها وقتی با خون حجت خدا (ثارالله) در آمیخت، به شرافت خون حضرتش، شرافتی یافت که در تاریخ بشریت بی نظیر است.

پس باید از اصحاب سیدالشهداء (ع) درس معرفت و محبت و اخلاص و فدا کردنِ همه چیز در راه یاری امام زمان (ع) آموخت. چه بهتر که بعضی از احوال و اوصاف ایشان را از تاریخ بیاموزیم.