مختصری از فضائل زیارت سید الشهداء (ع) بیان گردید. زیارت ایشان را در هر زمان و مکانی می توان انجام داد، گر چه زیارت قبر مطهرّ ایشان از نزدیک یعنی در کربلای معلی آثار و برکات خاصی دارد که با مکان های دیگر تفاوت می کند. زمان هایی هم که برای زیارت آن حضرت بیان شده است، بسیار زیاد است، به طوری که کمتر مناسبت مهمی خصوصاً اعیاد در طول سال وجود دارد که در آن سفارش به زیارت امام حسین (ع) وارد نشده باشد.

در تمام این مناسبت ها، زیارت آن حضرت به نیّت یاری کردن ایشان سفارش شده است، [1] اما یک روز در سال، امتیاز خاصیّ دارد که سایر روزها ندارند. آن روز بیش از سایر ایام، یادآور غربت و تنهایی امام حسین (ع) است و خاطره فداکاریها و جانبازی های اهل بیت (ع) و اصحاب با وفای ایشان را بیش از مواقع دیگر زنده می کند. آن روز، همان روزی است که جن و ملک هم برای یاری کردن آن امام غریب به حضور حضرتش رسیدند، اما هر کدام به جهتی توفیق این کار را نیافتند. در آن روز، جانسوز، غربتِ سیدالشهداء (ع) به اوج خودش رسید که عنوان «غریب الغرباء» [2] بر ایشان صادق آمد.

آری، در روز عاشورا که غمناک ترین روز سال برای اهل بیت (ع) است، کسانی که آرزویشان یاری سیدالشهداء (ع) و شهادت در رکاب ایشان است، با حال و هوای خاصیّ به زیارت آن حضرت می روند و بیش از اوقات دیگر، تمنّای نصرت آن غریب الغرباء را می کنند.
بر هیچ یک از زیارات امام حسین (ع) به اندازه زیارت روز عاشورا در کربلای معلّی تأکید نشده است. عباراتی هم که در متن زیارت عاشورا ذکر شده، روحیه یاری کردن ایشان را تقویت می کند. و فضیلتی هم که برای این زیارت بیان شده، دقیقاً آرزوی کسانی را بر می آرود که در حسرتِ یاری ایشان و شهادت در رکابشان به سر می برند.

«علقمه بن محمد حَضرَمی» - راوی زیارت عاشورا می گوید: خدمت حضرت امام باقر (ع) عرض کردم: دعایی به من تعلیم فرمائید، که اگر در روز عاشورا امام حسین (ع) را از نزدیک زیارت کردم، آن را بخوانم و نیز دعایی که اگر از نقاط دور و خانۀ خودم ایشان را زیارت کردم، آن را بخوانم.

حضرت باقر العلوم (ع) زیارت عاشورا را همراه با نماز زیارت و آداب خاصّ دیگر به او تعلیم فرمودند. و سپس در فضیلت خواندنِ آن فرمودند:

اِذا قُلتَ ذلِکَ فَقَد دَعَوتَ بِما یَدعوُ بِهِ مَن زارَهُ مِنَ الملائِکَهِ، وَ کَتَبَ اللهُ لَکَ بِها الفَ الفِ حَسَنَهٍ وَ محی عَنکَ الفَ الفِ سَیِئَهٍ وَ رَفَعَ لَکَ مِأَهَ الفِ الفِ دَرَجَهٍ، وَ کُنتَ کَمَنِ استُشهِدَ مَعَ الحُسَینِ بنِ عَلِیِ عَلَیهِما السَّلامُ حَتّی تُشارِکَهُم فیِ دَرَجاتِهِم، وَلاتُعرَفُ اِلاَّ فِی الشُّهَداءِ الَّذینَ استُشهِدوُا مَعَهٌ، وَ کُتِبَ لَکَ ثَوابُ کُلِّ نَبِیٍ وَ رَسُولٍ وَ زیارَهِ مَن زارَ الحُسَینَ بنَ عَلِیٍ عَلَیهِما السَّلامَ مُنذُ یَومِ قُتِلَ [3]

اگر این زیارت را بخوانی، هر آینه همان دعایی را خوانده ای که فرشتگان زیارت کننده ایشان می خوانند، و خدا به سبب این زیارت، یک میلیون حسنه برای تو می نویسد و یک میلیون سیئه (بدی) را از تو می بخشاید و صد میلیون درجه تو را بالا می برد و مانند کسانی خواهد بود که همراه حسین بن علی (ع) به شهادت رسیدند، تا آن جا که با آنها در درجاتشان شریک خواهی شد، و شناخته نمی شوی مگر در زمره شهیدانی که در رکاب آن حضرت به شهادت رسیدند، و پاداش هر پیامبر خدا و ثواب زیارتِ همه کسانی برای تو نوشته می شود که حسین بن علی (ع) را از روز شهادتش تاکنون زیارت کرده اند.

به نظر می آید که هیچ یک از زیارات امام حسین (ع) مجموعه این فضائل را نداشته باشد، به ویژه این فضیلت که زائر جزء شهدای کربلا و در درجه آنها شناخته شود، و پاداش زیارتِ همۀ زیارت کنندگان ایشان تا آن روز نصیبش شود، که بی تردید، شمار زیادی از اولیای خدا و بزرگان دین از جمله امام عصر (ع) در میان این زیارت کنندگان هستند. این بزرگترین آرزوی کسانی است که شب و روز در حسرتِ یاریِ امام غریب و مظلوم خود به سر می برند. و با خواندن این زیارت، می توانند به این آرزوی دیرین خود نائل شوند.

مضامین این زیارت نیز، اعتقاد و عزم بر یاری سیدالشهداء (ع) را در زائر تقویت و تشدید می کند، به عنوان نمونه، فرازی از دعایی که در سجده آخر زیارت خوانده می شود، این است:

اللهُّمَ ارزُقُنی شَفاعَهَ الحُسَین عَلَیهِ السلامُ یَومَ الوُروُدِ، وَ ثَبِّت لی قَدَمَ صِدقٍ عندِکَ مَعَ الحُسینِ عَلَیهِ السلامُ وَ اَصحابِ الحُسینِ عَلَیهِ السلامُ الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهسم دُونَ الحُسَینِ عَلَیهِ السَّلام [4]

خدایا شفاعت امام حسین (ع) را در روز وارد شدن (بر تو در قیامت) نصیب من گردان، و مرا نزد خود ثابت قدم بدار، تا با حسین (ع) و اصحاب حسین (ع) که جان هایشان را فدای حسین (ع) کردند، صادقانه همراه باشم.

این عبارت، دعای آن کسانی است که آرزوی قرار گرفتن در بین اصحاب با وفای امام حسین (ع) را دارند. در پایانِ حدیث، امام باقر (ع) به علقمه کلامی فرمودند که راهِ سعادتمند شدن در رکاب سیدالشهداء (ع) را برای دوستداران امام عصر (ع) به خوبی هموار می سازد. فرمودند:

اِنِ استَطَعتَ اَن تَزُورَهُ فیِ کُلّ یَومٍ بِهذهِ الزِّیارَهِ مِن دَهرِکَ فَافعَل، فَلَکَ ثَوابٌ جَمیعِ ذلِکَ اِنشاء اللهُ تَعالی [5]

اگر بتوانی که در طول عمر خود، هر روز، امام حسین (ع) را با این زیارت، زیارت کنی، این کار را انجام بده، که در آن صورت، تمام ثوابهایی که بیان شد، انشاء الله خواهی برد.

این مژده بزرگی است برای کسانی که می خواهند از طریق زیارت امام حسین (ع)، امام زمان خود را یاری کنند. اینان در غیر روز عاشورا و از راه دور (حتی منزل خود)، هر روز می توانند به فیض شهادت در رکاب سیدالشهداء (ع) نائل شوند. یکی از دعاهای زائر در این زیارت شریف، فرازهایی است که در آن از خدا می خواهد تا توفیق یاری امام عصر (ع) را پس از ظهور، در خوانخواهی از سیدالشهداء (ع) به او عطا فرماید. بعنوان نمونه:

أَسأَلُهُ .... اَن یَرزُقَنی طَلَبَ ثارِکُم مَعَ اِمامٍ مَهدیٍ ناطِقٍ لَکُم [6]

از او (خدا) درخواست می کنم که خونخواهی شما را به همراه پیشوای هدایت شده (حضرت مهدی) که سخنگوی شماست روزی من گرداند.

اگر انسان هر روز این عبارات را از جان و دل تکرار کند، و از خدا بخواهد تا او را از یاران حضرت مهدی (ع) در انتقام گرفتن از جنایت کنندگان کربلا قرار دهد، همین خواندنِ مکرر، اثرِ اعتقادی فوق العاده ای در قلب او می گذارد، و او را قلباً و عملاً آمادۀ چنین توفیقی می گرداند، بنابراین کسی که نهایت آرزویش، یاری کردنِ امام زمان (ع) از طریق یاری سیدالشهداء (ع) است، باید خود را به خواندن این زیارت شریف مقیّد کند و ضمناً بکوشد مضامین و محتوای آن را به لطف خدای عزوجل و با توسل به اهل بیت (ع) در خود عَمَلی سازد.

فضیلت این زیارت شریف وقتی ارزشمندتر می شود که زائر به نیابت از امام زمانش و برای دعا در تعجیل فرج ایشان، آن را در سراسر عمر خود بخواند. از خدای تعالی می خواهیم که همۀ دوستداران امام عصر (ع) را موفق به این عبادت بزرگ بگرداند.

اَللَّهُمَّ یارَبَّ الحُسَینِ، بِحَقِ الحُسَینِ، اِشفِ صَدرَ الحُسَینِ، بِظُهُورِ الحُجَّهِ.

اَللَّهُمَّ یارَبَّ الحُجَّهِ، بِحقٍَ الحُجَّهِ، بِحَقِ الحُجَّهِ، اِشفِ صَدرَ الحُجَّهِ، بِظُهُورِ الحُجَّهِ.

اَللَّهُمَّ یارَبَّ المؤمِنینَ، بِحَقِّ المؤمِنینَ، اِشفِ صُدورَ المؤمِنینَ، بِظُهُورِ الحُجَّهِ.

آمینَ رَبَّ العالَمین