جناب عثمان بن سعيد را حضرت امام علي النقي (ع) و حضرت امام حسن عسكري (ع) به نيابت منصوب فرمودند و او شيخي است ثقه نامش عثمان بن سعيد عمروي است و از طايفه اسدي.
ابونصر هبه الله بن محمد بن احمد روايت كرده است كه ابو عمرو از طايفه اسدي بوده و ليكن به جدش جعفر عمري منسوب گرديد.
جماعتي از شيعه ذكر نموده اند كه حضرت امام حسن عسكري (ع) فرمودند كه در يك كس دو نام كه عثمان و ابو عمرو باشد جمع نمي شود و امر نمودند كه كنيه او را كه ابوعمرو باشد بر هم زنند بنابراين عمري گفته شد و او را عسكري نيز گويند زيرا كه از اهل قريه عسكر سر من راي بوده و او را سمان هم مي گفتند يعني روغن فروش، زيرا براي مخفي داشتن امر سفارت (نيابت) [2] روغن فروشي مي كرد و روي اين نظر (تقيه) اموالي را كه شيعيان براي حضرت امام حسن عسكري (ع) مي آوردند آنها را از راه ترس و تقيه در ميان خيك روغن مي گذاشت و به خانه امام حسن عسكري (ع) مي فرستاد و بدين وسيله اموال را رد مي كرد.
[1] نقل از كتاب ترجمه جلد 13 بحار مرحوم مجلسي نوشته مرحوم محمد حسن بن محمد ولي اروميه
[2] مرحوم نهاوندي در عبقري حسان در معناي سفير چنين نوشته است. تذكير في معني السفير، بدانكه لفظ سفير از سفر به معني كشف غطا و پرده برداشتن است و مصلح ميان دو طائفه و دو نفر را سفير ناميده اند زيرا كه مستكشف امر قلبي دو طرف است از براي آنكه ميان آنها را صلاح دهد
