ابوالعباس احمد بن علي نوح سيرافي به سند خود از محمد بن اسماعيل و علي بن عبدالله حسينيان روايت نمودند كه گفتند: در سامره خدمت حضرت امام حسن عسكري (ع) رسيديم، ديديم گروهي از شيعيان و دوستان حضرت نيز در حضورش شرفياب هستند. در آن وقت «بدر» خادم حضرت آمد و عرض كرد: آقا جمعي با حال افسرده و غبارآلود آمده اند در خانه حضرت فرمود: اينان عده اي از شيعيان ما در يمن هستند تا آنجا كه حضرت به خادم فرمود: برو و عثمان بن سعيد را نزد من بياور. چيزي نگذشت كه عثمان بن سعيد آمد. حضرت به وي فرمود: اي عثمان، تو وكيل من و بر ضبط مال خدا موثق و امين هستي، برو و اموالي را كه اين چند نفر يمني آورده اند بگير.
مي گويد: ما حضار عرض كرديم: آقا، به خدا قسم ما عثمان بن سعيد را از شيعيان برگزيده مي دانيم. و امروز با اين فرمايش مقام او را در خدمتگزاري حضرتت آشكارتر فرمودي و به خوبي مي دانيم كه او وكيل شما و در ضبط اموال خدا مورد وثوق شماست. فرمود: آري گواه باشيد كه عثمان بن سعيد عمري وكيل من است. و فرزندش محمد بن عثمان وكيل فرزند من مهدي شماست! [1]