ابونصر هبه الله بن محمد گفت: قبر عثمان بن سعيد در شارع ميدان (خيابان ميدان)‌ سمت غربي بغداد، در اول محل معروف جنب دروازه (جبله) و مسجد دروازه طرف راست كسي كه داخل مي شود واقع است و قبر در خود قبله مسجد مي باشد. [1]

شيخ طوسي مي گويد: [2] من قبر او را در همين محلي كه ابونصر هبه الله بن محمد ذكر كرده ديد ديواري بر روي قبر بنا كرده بودند كه محراب مسجد هم در آن ديوار بود. از يك قسمت محراب دري به محل قبر كه در جاي تنگ و تاريك واقع بود باز مي شد ما به آنجا مي رفتيم و به طور آشكار زيارت مي كرديم. قبر وي از موقع آمدن من به بغداد يعني سال 408 تا سنه 430 و اندي به همين صورت باقي بود بعد از آن رئيس ابومنصور محمد بن فَرَجِ آن ديوار را فرو ريخت و قبر را بيرون گذاشت و صندوقي روي آن نهاد. قبر در زير سقفي بود كه هر كس مي خواست وارد مي شد و زيارت مي كرد.

تمام همسايگان محله كه همه از اهل تسنن بودند به زيارت او تبرك مي جستند و مي گفتند: او مردي صالح است. و گاهي مي گويند: وي پسر دايه امام حسين (ع) است. و حقيقت امر بر آنها پوشيده است و تا امروز كه سال 447 است به همان حالت مي باشد. [3]