ابن نوح گفت: ابونصر هبه الله بن محمد به من خبر داد و گفت: ابو علي بن ابي جيد قمي به من خبر داد و گفت: ابوالحسن علي بن احمد دلال قمي نقل كرد كه گفت روزي بر ابوجعفر محمد بن عثمان وارد شدم تا به وي سلام كنم، ديدم لوحي پيش روي او است و نقاش بر آن نقش مي كشد و آياتي از قرآن در آن مي نويسد و اسامي ائمه معصومين (ع) را در حواشي آن مي نگارد.

من گفتم: آقا اين لوح چيست؟ فرمود: اين براي قبرم مي باشد و مرا روي آن خواهند گذاشت ... هر روز داخل قبرم مي شوم و يك جزء قرآن را مي خوانم سپس بيرون مي آيم.

ابوعلي، راوي اين خبر مي گويد: گمان مي كنم ابوالحسن علي بن احمد گفت: محمد بن عثمان دست مرا گرفت و قبر خود را به من نشان داد و گفت: چون فلان روز و فلان ماه و فلان سال فرا رسد به سوي خدا مي روم و در آن مدفون مي شوم و اين لوح هم با من خواهد بود.

چون از نزد او خارج شدم آنچه فرموده بود يادداشت كرديم و همواره مراقب آن بودم، چيزي نگذشت كه او بيمار شد و بالاخره در همان روز و ماه و سالي كه گفته بود وفات يافت و در همان قبر دفن شد.

ابونصر هبه الله گفت: اين روايت را از ديگري غير از ابوعلي نيز شنيدم.

همچنين اين حديث را ام كلثوم دختر محمد بن عثمان (ره) هم براي من نقل كرد. و هم جماعتي از علما از شيخ صدوق و او از محمد بن علي اسود قمي به من خبر دادند كه محمد بن عثمان – قدس الله روح – قبري براي خود حفر نمود و آن را با چند قطعه تخته آماده ساخت وقتي علت آن را پرسيدم گفت: براي مردم اسبابي هست. بعد از آن نيز از وي پرسيدم، گفت: مأمور شدم كه كار خود را جمع و جور كنم سپس دو ماه بعد وفات يافت. رضي الله عنه و ارضاه، و هم ابونصر هبه الله روايت مي كند كه گفت: ديدم به خط ابوغالب زراري كه نوشته بود: ابوجعفر محمد بن عثمان در آخر ماه جمادي الاولي سال سيصد و پنج وفات يافت. و هم ابونصر هبه الله بن محمد بن احمد ذكر نموده كه محمد بن عثمان در سال سيصد و چهار رحلت فرمود و مدت پنجاه سال نيابت حضرت امام زمان را داشت و مردم اموال خود را به وسيله او به امام مي رسانيدند و توقيعاتي به همان خطي كه در زمان امام حسن عسكري (ع) براي شيعيان مي رسيد در امور مهمه دين و دنياي شيعيان و مسايلي كه مي پرسيدند مي رسيد در امور مهمه دين و دنياي شيعيان و مسايلي كه مي پرسيدند جواب هاي عجيب شگفت انگيز آنها به وسيله او صادر مي گشت. و هم ابونصر گفت: قبر محمد بن عثمان در بغداد پيش قبر مادرش در دروازه كوفه در محلي كه خانه اش آنجا بود واقع است.

نويسنده تحفه قدسي گويد: اكنون قبر شريفش در وسط شهر بغداد در خياباني كه منتهي مي شود به شارع الرشيد واقع است و معروف به شيخ خلاني مي باشد. [1] سيد محمد باقر خراساني در پاورقي احتجاج صفحه 282 آورده است: محمد بن عثمان العمري (ره) (هو ثاني الوكلاء الاربعه) ذكر الشيخ في رجاله صفحه 59: يكني ابا جعفر و اباه يكني ابوعمرو جميعا و كيلان من جهه صاحب الزمان عليه السلام و لهما منزله جليله عند الطائفه. و قال في الغيبه صفحه 218: فلما مضي ابوعمرو عثمان بن سعيد قام ابنه ابوجعفر محمد بن عثمان مقامه بنص ابي محمد (ع) و نص ابيه عثمان عليه بأمر القائم (ع).

و في سفينه البحار جلد 1 صفحه 327 .... ابوجعفر باب الهادي (ع) و هو وكيل الناحيه في خمسين سنه الذي ظهر علي يديه من طر ف المأمول المنتظر (ع) معاجز كثيره ... و كان محمد (ره) شيخا متواضعا في بيت صغير ليس له غلمان ... و روي عنه قال: ان صاحب هذا الامر ليحضر الموسم كل سنه يري الناس فيعرفهم و يرونه و لايعرفونه. و روي انه قيل له: ارايت صاحب هذا الامر؟ قال:‌ نعم، و آخر عهدي به عند بيت الله الحرام و هو يقول: اللهم انجز لي ما وعدتني و عنه ايضا قال: و رايته صلوات الله عليه متعلقا باستار الكعبه في المستجار و هو يقول: اللهم انتقم بي من اعدائك. و روي انه حفر لنفسه قبرا و سواه بالساج (كج) و نقش فيه آيات من القرآن و اسماء ‌الائمه عليهم السلام علي حواشيه قيل: سئل عن ذلك فقال: للناس اسباب و كان في كل يوم ينزل في قبره و يقره جزءاً من القرآن.
قال العلامه في القسم الاول من الخلاصه صفحه 149:‌سئل بعد ذلك فقال قد امرت ان اجمع امري فمات بعد شهرين من ذلك في جمادي الاول سنه خمس و ثلاثماه. و قيل: سنه اربع و ثلاث ماه. و قال عند موته: امرت ان اوصي الي ابي (سنه 305) القاسم حسين بن روح (304) و اوصي اليه ... و قبره به بغداد و يعرف بالشيخ الخلاني.