جماعتي از دانشمندان از شيخ صدوق (ره) نقل كرده اند كه گفت: ابوالحسن بن صالح بن شعيب طالقاني (ره) در ذي القعده سال 339 براي من نقل كرد كه احمد بن ابراهيم بن مخلد گفت: من در بغداد به حضور مشايخ شيعه رحمه الله عليهم حضور يافتم. در آن محل شيخ ابوالحسن علي بن محمد سمري – قدس الله روحه – بدون مقدمه فرمود: خدا علي بن بابويه قمي (پدر شيخ صدوق) را رحمت كند.

مشايخ حاضر در مجلس تاريخ آن روز را نوشتند تا آنكه خبر رسيد كه علي بن بابويه همان روز وفات يافته است. جماعتي از علما از حسين بن علي بن بابويه قمي براي من روايت نمودند كه گفت: جماعتي از علماي قم از جمله علي بن احمد بن عمران صفار و حسين بن احمد بن ادريس – رحمه الله عليكم – نقل مي كردند كه در همان سال كه پدر من (علي بن بابويه) وفات يافت به بغداد آمدند. ابوالحسن علي بن محمد سمري از هر كدام كه نزديك بوديم مي پرسيد از علي بن بابويه چه خبر داريد؟ ما هم مي گفتيم: نامه رسيده كه حالش خوب است.

تا آن روز كه وفات يافت باز احوال او را از ما پرسيد، ما هم همان جواب را داديم. ولي او گفت: خداوند در مرگ علي بن بابويه به شما اجر دهد چه در همين موقع وي به جهان باقي شتافت. ما هم آن لحظه و روز و ماه را يادداش كرديم چون هفده يا هيجده روز گذشت خبر رسيد كه علي بن بابويه در همان ساعتي كه شيخ ابوالحسن سمري فرموده بود وفات يافته است. [1]

و هم شيخ طوسي مي گويد: حسين بن ابراهيم از ابوالعباس محمد بن نوح از ابونصر هبه الله بن محمد كاتب براي من نقل كرد كه گفت: مقبره ابوالحسن سمري (ره) در جاده معروف به شارع حلنجي جنب باب المحول نزديك نهر آب ابوعناب واقع است و هم او گفت كه آن بزرگوار در سال 329 هجري وفات يافت. [2]