بسم الله الرحمن الرحيم يا علي بن محمدبن السمري، اعظم الله اجر اخوانك فيك فانك ميت ما بينك و بين سته ايام فاجمع امرك ولاتوص احد يقوم مقامك بعد وفاتك فقد وقعت الغيببه الثانيه (التامه خ – ل) فلا ظهور الا بعد اذن الله عزوجل و ذلك بعد طول الامد و قسوه القلوب و امتلاء الارض جورا، و سيأتي شيعتي من يدعي المشاهده الا فمن ادعي المشاهده قبل خروج السفياني و الصيحه فهو كاذب مفتر، و لاحول ولاقوه الا بالله العلي العظيم. [1]

بسم الله الرحمن الرحيم. اي علي بن محمد سمري خدا عظيم گرداند اجر برادران تو را در مصيبت تو تا شش روز ديگر. تو از دنيا مفارقت خواهي كرد پس جمع كن كارهاي خود را و وصي و قائم مقام از براي خود قرار مده كه غيبت تامه واقع شده و بعد از اين ظاهر نمي شويم از براي احدي مگر بعد از اذن از حق تعالي و اين ظاهر شدن پس از آن خواهد بود كه مدت غيبت بسيار به طول انجامد و دلها سنگين شود و زمين مملو شود از ستم و جور، و بعد از اين جمعي از شيعيان دعوي مشاهده خواهند كرد؛ هر كه دعوي مشاهده كند پيش از خروج سفياني و صداي آسماني دروغگو و مفتري است. ولاقوه الا بالله العلي العظيم. [2]

بايد توجه داشت كه كلمه شيعتي در متن توقيع به سه صورت ديگر هم آمده است: من شيعتي و لشيعتي و الي شيعتي.

در کتاب احتجاج طبرسی ج 2 صفحه 297 چاپ نجف سال 1386 هجری چنین نوشته است: الی شیعتی.

در 13 بحار، ترجمه ارومیه صفحه 303.

و کفایه الموحدین مرحوم طبرسی نوری جلد 2 صفحه 229.

و العبقری جلد دوم صفحه 28 تحت عنوان الیاقوت الاحمر من شیعتی آورده اند. و در کتاب غیبت شیخ طوسی صفحه 243 چ مکتبه النینوی الحدیثه تهران و منتخب الاثر صفحه 399: لشیعتی آمده است.

توجه و تذکره: محققین و صاحب نظران خبیر و بصیر لشیعتی را ارجح و اقرب به مقصود امام زمان (ع) می دانند. از این نظر معنی چنین خواهد بود: خواهد آمد از برای شیعیان ما. که باید گفت بلایا و مصایب است که جهت شیعیان روی خواهد داد و یکی از مصایب ایام غیبت این است که مدعیان دروغین ظاهر خواهند شد و اظهار خواهند کرد که ما امام را دیده ایم.