بعد از درگذشت پیغمبر (ص) فرشتگان بر علی و ائمه (ع) نازل می شوند.

مرحوم صدوق گوید: حدثنا ابی (رضی الله) قال: حدثنا سعد بن عبدالله، قال: حدثنا محمد بن الحسین بن ابی الخطاب، عن محمد بن عبیدبن مهران، عن صالح بن عقبه عن المفضل بن عمر، قال: ذکر عند ابی عبدالله (ع) «اناانزلناه فی لیله القدر» قال: ما ابین فضلها علی السور. قال: قلت: و ای شیء فضلها؟ قال: نزلت و لایه امیرالمؤمنین (ع) و فیها. قلت: فی لیله القدر التی نرتجیها فی شهر رمضان. قال: نعم، هی لیله قدرت فیها السموات و الارض و قدرت ولایه امیرالمؤمنین (ع) فیها. [1]

صدوق گوید: حدیث کرد ما را پدرم که خدایش رحمت کند گفت: حدیث کرد ما را سعد بن عبدالله از محمد بن حسین پسر ابوالخطاب از محمد بن عبید بن مهران از صالح پسر عقبه از مفضل بن عمر گوید:

در حضور حضرت امام صادق (ع) انا انزلنا فی لیله القدر خوانده شد امام (ع) فرمود: چقدر فضل این سوره بر سایر سوره های قرآن آشکار است من گفتم: آن فضل چیست؟ فرمودند: برای آنکه این سوره مشتمل بر لیله القدر است که ولایت علی بن ابی طالب در همان شب نازل شده است. گفتم در همان شب قدری که امیدواریم در ماه مبارک رمضان باشد امر ولایت آن حضرت نازل گردیده است؟

فرمودند: آری آن شبی است که آسمان ها و زمین در آن مقدر شده و نیز ولایت امیرالمؤمنین (ع).

در تفسیر شریف لاهیجی چنین وارد است: تنزل الملائکه و روح القدس علی امام الزمان (ع) و یدفعون الیه ما قدر کتبوه (من کل امر) ای من اجل کل امر قدر تلک السنه: یعنی از جهت هر کس مقدری که تقدیر کرده باشد در این سال.

و از احادیث معلوم می شود که فرشتگان و روح امر مقدر را به طور نزول در شب قدر به صاحب آن امر که پیغمبر و اوصیاء اویند اعلام می نمایند چنانچه ابوبصیر از حضرت صادق (ع) روایت که قول: تنزل الملائکه و الروح فیها باذن ربهم ای من عند ربهم علی محمد و آل محمد (ص) بکل امر.

و در کافی به این مضمون روایت کرده که حضرت امیرالمؤمنین (ع) گفت: روزی حضرت رسالت پناه در حضور تیمی و عدوی (حضور ابوبکر که جد پنجم او تیمه بن مره بن کعب بن لوی است و در حضور عمر که جد چهارم او عدی بن کعب بن لؤی است) سوره قدر خوانده فرمودند که: حق تعالی فرموده: «تنزل الملائکه و الروح» آیا می دانید که این ملایکه و روح بر کدام کس نازل می شوند و کل امر را به او اعلام می نمایند.

ایشان گفتند که آنکس تویی ای رسول خدا، پس حضرت فرمودند که آیا لیله القدر و نزول ملایکه و روح بر هر کار مقدر شده بعد از من نیز خواهد بود؟ گفتند: آری،

پس حضرت فرمودند که به سوی کدام کس فرود می آیند. گفتند: ما نمی دانیم.

حضرت امیرالمؤمنین (ع) فرمودند که در این وقت حضرت رسالت پناه سر مرا در کنار گرفت فرمودند: اگر ندانسته اید، پس بدانید که این است بعد از من که حامل اخبار فرشتگان و صاحب کل امر است.

در تفسیر جامع جلد هفتم صفحه 455 چنین بیان می کند:

در کافی از حضرت صادق (ع) روایت کرده امیرالمؤمنین (ع) مکرر به اصحاب خود می فرمود هیچ وقت اولی و دومی حضور پیغمبر نرسیدند مگر آنکه آن حضرت با گریه و خشوع سوره قدر را برای آنها قرائت می نمود و می فرمود به خاطر کسی که مشاهده می کنیم او را به چشم. و حفظ کردم و جای دادم او را در قلب خود و اشاره می فرمود به من و دیگر فرمود برای چیزی که علی (ع) آن را بعد از من مشاهده می نماید.

سئوال نمودند: ای رسول خدا شما و علی چه چیز مشاهده می نمایید؟

پیغمبر اکرم (ص) آیه «تنزیل الملائکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر» را با انگشت مبارک خود روی زمین نوشت. سپس فرمود به آنها: آیا بعد از قول خداوند که می فرماید (من کل امر) چیزی باقی می ماند که نازل نکند؟

عرض کردند: خیر ای رسول خدا.

فرمود: آیا می دانید بچه شخصی نازل می کند در شب قدر هر چیزی را؟

گفتند: بر شما نازل میکنند ای رسول گرامی.

فرمود: آیا بعد از من آن شب قدر وجود دارد؟ عرض کردند: بلی.

فرمود: فرشتگان بعد از من در شب قدر بر چه شخصی نازل می شوند و امورات هر چیزی را فرود می آورند؟ گفتند: نمی دانیم.

در آن وقت پیغمبر اکرم (ص) سر مرا در بغل گرفت و فرمود: بدانید بر این علی فرشتگان و روح نازل می کنند هر چیزی را در شب قدر.

و چون شب قدر می رسید بعد از پیغمبر اکرم (ص) چنان خوف و ترسی بر آنها غالب می شد که تصور آن نمی توان کرد به خاطر آنکه مبادا امر و دستوری از پروردگار برای کیفر و نابودی ایشان برسد و آنها به خوبی شب قدر را می شناختند.