مجلسی (ره) در جلد سابع بحارالانوار در خصوص عرض اعمال به حجج طاهرین – علیهم الصلاه و السلام - بابی منعقد نموده فلاحظ. و در این خصوص احادیث متظافره متکثره به طور اختلاف رسیده. در بعضی احادیث رسیده که عرض اعمال خلایق در هر روز دوشنبه و پنجشنبه به حجج طاهرین – صلوات الله علیهم اجمعین می شود و در بعض احادیث رسیده که رعض اعمال در هر پنجشنبه به رسول و ائمه طاهرین – صلی الله علیهم می شود. و در بعض احادیث است: عرض اعمال برّ و فاجر در صبح هر روز به پیغمبر و ائمه (ع) می شود...

و فی بصائر الدرجات باسناده عن ای عبدالله قال: ان الاعمال تعرض علی فی کل خمیس فاذا کان الهلال اکملت فاذا کان النصف من شعبان عرضت علی رسول الله و علی علی (ع) ثم ینسخ فی الذکر الحکیم.

و در آداب و سنن بحار از ریاض الجنان نقل کرده که پیغمبر (ص) فرموده: عین عبارت حدیث این است:

یا علی اعمال شیعتک تعرض علی فی کل جمعه فافرح بصالح اعمالهم و استغفر لسیئاتهم.

و نیز از بشاره المصطلفی نقل می کند، ما هذا نصه:

یا علی ان اعمال شیعتک ستعرض علی فی کل جمعه فافرح بصالح ما یبلغنی من اعمالهم و استغفر لسیئاتهم.

و استاد اعظم دام ظله العالی فرموده به روایت شیخ طوسی در «غیبت»: اولاض بر حضرت – حجت علیه السلام آنگاه بر هر یک از ائمه (ع) آنگاه بر رسول خدا (ص) آنگاه عرضه می شود به خدای تعالی چنانکه در رسیدن فیوضات از مبدا فیاض ترتیب به عکس است. و منتهی می شود به حضرت حجت – ارواحنا فداه و از او منتشر می شود در میان خلق علی حسب استعدادهم، و عصر این دو رزو به حسب تقسیم ساعات روز مختص به آن حضرت ارواحنا فداه و استاد اعظم – ادم الله ظله العالی – (منظور مرحوم نوری (ره) صاحب کتاب نجم ثاقب است) اختصاص داده اند عرض اعمال را در عصر دوشنبه و پنجشنبه به امام عصر ارواحنا فداه و صریح کلمات ایشان در غیبت ایشان این است که در این دو وقت اعمال عباد عرض می شود بر امام عصر (ع) چنانچه در عصر هر امامی بر آن جناب عرض می شد، و در زمان حضرت رسول (ص) بر آن جناب...

شیخ طبرسی در مجمع البیان در ذیل آیه شریفه «قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المؤمنون». گفته که اصحاب ما روایت کردند که اعمال امت عرض می شود بر پیغمبر (ص) در هر دوشنبه پس می شناسد آنها را و همچنین عرض می شود بر ائمه هدی (ع) پس می شناسند آنها، و ایشانند مقصود از قول خداوند «والمؤمنون» و از غرایب آنکه شیخ ابوالفتح رازی در تفسیر خود گفته که:
در اخبار آمده که اعمال امت در هر شب دوشنبه و پنجشنبه بر رسول خدا و بر ائمه صلی الله علیهم - عرض کنند و مراد به مؤمنان، امامان معصوم باشند. [1] در جلد ششم تفسیر ابوالفتوح رازی چاپ اسلامیه تهران سال 1398 قمری ص 108 عبارت چنین است:

و اما بر سبیل تهدید گفت آنچه خواهی می کنی که عمل عرض خواهد افتاد بر خدا و رسول و مؤمنان و این عرض و وقت او دو قول است یکی آنکه قیامت باشد و یک در اخبار آمده است که اعمال امت هر شب دوشنبه و پنجشنبه بر رسول عرض کند و بر ائمه. مراد به مؤمنان امامان معصوم باشند برای آنکه معطوفند بر خدا و رسول خدا چنانکه فرمود در آیه ولایت: «انما ولیکم الله و رسوله و الذین امنوا» الایه، و قوله تعالی: «فان الله هو مولیه و جبرئیل و صالح المؤمنین» و قوله: «اطیعو الله و اطیعو الرسول و اولی الامر منکم.»

و نیز در فصل هفتم (جمال الاسبوع) فرموده که:

از مهمان روز دوشنبه اینکه او روز عرض اعمال است بر خدا و رسول و خاصان او – صلوات الله علیهم –

آنگاه جمله ای از اخبار خاصه و عامه نقل نموده و فرموده که: روایت شده از طریق خاصه که وقت عرض اعمال در این دو روز، وقت انقضاء این دو روز است. پس سزاوار است از برای بنده ای که عارف است به حرمت کسی که عرض می شود اعمال برای او، اینکه تفقد کند اعمال خود را و اصلاح کند آن را به غایت آنچه طاقت او می رسد به آن، و متذکر شود که آن اعمال عرض می شود بر خداوند – جل جلاله – که داناست بر سرائر.

آنگاه بر خواص او اهل مقام باهر و حاضر می کند این صحیفه ها در پیش روی خداوند و پیش روی ایشان، فضایح گناهان صغیره و کبیره را ...

پس فرمود: آخر این روز به مقتضای اخبار مستفیضه روز عرض اعمال است و به حسب تقسیم ساعات روز مختص است به آن جناب و نیز وقت ملائکه حفظه است که موکلین روز بالا روند و موکلین شب فرود آیند باید نهایت مراقبت و مواظبت نمود در اصلاح اعمال و تدارک آنچه فوت شده و رفع شواغل موانع از توجه و تضرع و انابه، و برخاستن از مجالس اهل غفلت و توسل و استغاثه به امام عصر (ع) به نحوی که سابقا اشاره کردیم و خواستن از آن جناب، در شفاعت اصلاح صحایف اعمال و تبدیل سیئات آن به حسنات ... و نیز در شب و روز دوشنبه و پنجشنبه سعی کند در کردن عملی خالص که شاید به برکت آن از مفاسد باقی درگذرند. و اختصاص دهد این دو روز را به بعضی اعمال، چنانچه در اخبار رسیده مثل استحباب خواندن هزار مرتبه «انا انزلناه» در هر یک از آنها و خواندن سوره «هل اتی» در نماز صبح هر دو روز که هر دو سوره حال مختص است به امام عصر (ع). جاروب کردن مسجد در هر دو و خواندن استغفار مأثور در آخر روز پنج شنبه و غیر اینها از اعمال که در محلش مذکور است. مؤلف گوید: (نویسنده کتاب پیوند معنوی) نمی دانم از برای تو که فلاً در غیبت امام عصر ارواحنا فداه واقع شده ای یقین حاصل شده که امام تو علیه الصلاه و السلام قبل از عرض اعمال توبه آن حضرت ارواحنا فداه از تمام حرکات و سکنات و اقوال و اصغال و افکار تو مطلع است یا نه؟

به خدا قسم اگر درجه یقین را حاصل کرده باشی و حالت مراقبه را دارا باشی فوراً تأثیرات و بروزات و ظهورات آن در ظاهر و باطن تو بروز و ظهور خواهد کرد و گمان ندارم که به این درجه بی حیا و بی شرم باشی که اعتنا ننمائی به اینکه خدا و رسول و ائمه علیهم الصلاه و السلام – بر قباحت افعال و ردائت اعمال و شناعت افکار و احوال – علیهم الصلاه و السلام و تو مطلع باشند و تو باز اصرار و ابرام داشته باشی و متنبه و متذکر نشوی مگر آنکه نعوذ بالله تعالی معتقد به خدا و رسول و ائمه – علیهم الصلاه و السلام که متصف به صفات مقرره معینه اند نباشی. و خدا و رسول و امامی را معتقد باشی که شیعه اثنی عشریه قایل نیستند: «افرایت من اتخذ الهه هواه» که خدای خود را هوا و هوس خود قرار داده و پیغمبر و ائمه را مانند سایر افراد بشر فرض کرده...

اگر نه این قسم عقیده و باطن تو باشد پس چه دلیل دارد که ترک شیطان پرستی و هواپرستی را نمی نمائی و ... از ابتدای عمر تاکنون که قریب به مرگ رسیده ای یک روز هنگام عرض اعمال تو عمل خالص بی ریایی را که مرضی خدا و رسول و ائمه (ع) باشد در صحیفه اعمال تو ثبت نشده ... اکنون حقیر را فکری به خاطر قاصر رسیده، اگر گوش دهی و عمل کنی – خالصاً لوجه الله الکریم ...
چاره و تدبیر و فکر و علاجی که حقیر برای تو از این به بعد پیدا کرده ام این است که بعد از نماز عصر روز دوشنبه یا پنجشنبه این استغفار را که شیخ طوسی – علیه الرحمه و الرضوان – و سید بن طاوس (ره) و جمعی از اعیان و اساطین علماء و فقهاء و محدثین از متقدمین و متأخرین به سندهای معتبره از حضرت صادق – علیه الصلاه و السلام – روایت کرده اند از حضرت رسول (ص) که فرمودند: هر که هر روز بعد از نماز عصر یک مرتبه این استغفار را بخواند خدای تعالی دو ملک او را امر فرماید که صحیفه گناهان او را بدرند، هر چند بسیار باشد. استغفار مزبور این است: استغفرالله الذی لا اله الا هو الحی القیوم الرحمن الرحیم ذوالجلال و الاکرام و اسئله ان یتوب علی توبه عبد ذلیل خاضع فقیر بائس مسکین مستکین مستجیر لایملک لنفسه نفعا ولاضرا و لاموتا ولا حیوه و لا نشورا. [2]