حدثنا ابی و محمد بن الحسن – رضی الله عنهما – قالا: حدثنا عبدالله بن جعفر قال: حدثنا محمد بن احمد عن ابی سعید العصفوری عن عمرو بن ثابت عن ابیه عن ابی جعفر (ع) قال: سمعته یقول: لو بقیت الارض یوما بلامام منا لساخت باهلها و لعذبهم الله باشد عذابه، ان الله تبارک و تعالی جعلنا حجه فی ارضه و امانا فی الارض لاهل الارض لم یزالوا فی امان من ان تسیخ بهم الارض مادمنا بین اظهرهم فاذا اراد الله ان یهلکهم ثم لایمهلهم ولا ینظرهم ذهب بنا من بینهم و رفعنا الیه ثم یفعل الله ماشاء و احب. [1]

صدوق (ره) گوید: حدیث کرد ما را پدرم و محمد بن حسن که خدا از هر دو خشنود باد گفتند: حدیث کرد ما را عبدالل پسر جعفر گوید: حدیث کرد ما را محمد پسر احمد از ابوسعید عصفوری از عمرو پسر ثابت از پدرش از حضرت ابوجعفر باقرالعلوم (ع) گوید: شنیدم می فرمود: اگر روی زمین بدون امام از ما بماند هر آینه اهلش را فرو می برد و پروردگار مردم را به عذاب سخت تر گرفتار می کند.

به درستی که خداوند ما را در زمین حجت ساخته و امان در زمین برای اهل زمین ماییم، و مردم همچنان در امانند از فرو رفتن در زمین تا گاهی که ماه در میان آنها هستیم، پس وقتی که خدا خواهد مردم را هلاک نماید و دیگر مهلت به آنها ندهد و نظر لطفش را از همه بگیرد ما را از بین مردم برد و به سوی خود بالا برد، پس هر چه خواهد و دوست دارد می کند.

حدثنا ابی (رضی الله) قال: حدثنا سعد بن عبدالله عن احمد بن محمد بن عیسی عن العباس بن معروف عن عبدالله بن عبدالرحمان البصری عن ابی المغرا حمید بن المثنی المجلی عن ابی بصیر عن خثیمه الجعفی عن ابی الجعفر (ع)، قال: سمعته یقول: نحن جنب الله و نحن صفوته و نحن حوزته و نحن مستودع مواریث الانبیاء و نحن امناء الله عزوجل و نحن حجج الله و نحن ارکان الایمان و نحن دعائم الاسلام و نحن من رحمه الله علی خلقه و نحن من بنا یفتح و بنا یختم و نحن ائمه الهدی و نحن مصابیح الدجی و نحن منار الهدی و نحن السابقون و نحن الاخرون و نحن العلم المرفوع للخلق من تمسک بنا لحق و من تأخر عنا غرق و نحن قاده الغر المحجلین و نحن خیره الله، و نحن الطریق الواضح و الصراط المستقیم الی الله عزوجل و نحن من نعمت الله عزوجل علی خلقه و نحن المنهاج و نحن معدن النبوه و نحن موضع الرساله و نحن الذین الینا تختلف الملائکه و نحن السراج لمن استضاء بنا و نحن السبیل لمن اقتدی بنا و نحن الهداه الی الجنه و نحن عری الاسلام و نحن الجسور و القناطر من مضی علیها لم یسبق و من تخلف عنها محق و نحن السنام الاعظم و نحن الذین ینزل عزوجل الرحمه و بنایسقون الغیث و نحن الذین بنا یصرف عنکم العذاب فمن عرفنا و ابصرنا و عرف حقنا و اخذ بامرنا فهو منا و الینا. [1]

صدوق گوید: حدیث کرد ما را پدرم – که خدا از او خشنود باشد – گوید: حدیث کرد ما را سعد پسر عبدالله، از احمد بن محمد فرزند عیسی، از عباس پسر معروف، از عبدالله پسر عبدالرحمن بصری، از ابوالمغرا حمید پسر مثنی مجلیف از ابوبصیر از خیثمه جعفی از حضرت ابوجعفر (ع) گوید شنیدم که می فرمود: ماییم جنب خدا، و ماییم برگزیدگان خدا، و ماییم حوزه خدا و ماییم امانت جای میراث پیامبران، و ماییم امینان خدای عزوجل، و ماییم حجت های خدا و ماییم ارکان ایمان و ماییم پایه های اسلام و ما از جمله رحمت های خدا بر خلقتش می باشیم و ماییم ... که خدا به وسیله ما خلقت شروع می نماید و به ما خاتمه می دهد و ماییم پیشوایان رهنما و ماییم چراغ های در تاریکی و ماییم منار هدایت و ماییم که از همگان پیشی گرفته و بعد از انقراض جهان هستیم و ماییم نشانه هایی که برای خلق بلند شده هر که به ما چنگ زند به مقصد می رسد و هر که، از ما تخلف کند غرق می گردد، و ماییم برگزیدگان خدا و ماییم راه روشن و صراط مستقیم به سوی خدای بزرگ و ماییم که فرشتگان نزد ما آمد و شد دارند و ماییم چراغ کسانی که از ما کسب نور می نماید و ماییم سبیل و راه حق برای اشخاصی که از ما پیروی نمایند و ماییم راهنمایان به سوی بهشت و ماییم حلقه های بند اسلام و ماییم جسرها و پلها که هر کس بر آن بگذرد کسی بر او پیشی نمی گیرد و هر کس از آن تخلف کند نابود است و ماییم بلند رتبگان که در اعلی درجه بلندی هستیم و ماییم آنچنان کسانی که به واسطه ما خدای منان رحمتش را نازل فرماید و به واسطه ما مردم بر باران سیراب می گردند. و ماییم کسانی که به سبب ما عذاب از شما برطرف می شود.

پس هر که ما را بشناسد و ما را به چشم بزرگی ببیند و به حق ما معرفت پیدا کند و امر ما را بگیرد و عمل کند او از ما و به سوی ما خواهد بود (یعنی همه جا با ما می باشد).

حدثنا ابی و محمد بن الحسن – رضی الله عنهما – قالا: حدثنا عبدالله بن جعفر قال: حدثنا محمد بن احمد عن ابی سعید العصفوری عن عمرو بن ثابت عن ابیه عن ابی جعفر (ع) قال: سمعته یقول: لو بقیت الارض یوما بلامام منا لساخت باهلها و لعذبهم الله باشد عذابه، ان الله تبارک و تعالی جعلنا حجه فی ارضه و امانا فی الارض لاهل الارض لم یزالوا فی امان من ان تسیخ بهم الارض مادمنا بین اظهرهم فاذا اراد الله ان یهلکهم ثم لایمهلهم ولا ینظرهم ذهب بنا من بینهم و رفعنا الیه ثم یفعل الله ماشاء و احب. [1]

صدوق (ره) گوید: حدیث کرد ما را پدرم و محمد بن حسن که خدا از هر دو خشنود باد گفتند: حدیث کرد ما را عبدالل پسر جعفر گوید: حدیث کرد ما را محمد پسر احمد از ابوسعید عصفوری از عمرو پسر ثابت از پدرش از حضرت ابوجعفر باقرالعلوم (ع) گوید: شنیدم می فرمود: اگر روی زمین بدون امام از ما بماند هر آینه اهلش را فرو می برد و پروردگار مردم را به عذاب سخت تر گرفتار می کند.

به درستی که خداوند ما را در زمین حجت ساخته و امان در زمین برای اهل زمین ماییم، و مردم همچنان در امانند از فرو رفتن در زمین تا گاهی که ماه در میان آنها هستیم، پس وقتی که خدا خواهد مردم را هلاک نماید و دیگر مهلت به آنها ندهد و نظر لطفش را از همه بگیرد ما را از بین مردم برد و به سوی خود بالا برد، پس هر چه خواهد و دوست دارد می کند.

حدثنا ابی (رضی الله) قال: حدثنا سعد بن عبدالله عن احمد بن محمد بن عیسی عن العباس بن معروف عن عبدالله بن عبدالرحمان البصری عن ابی المغرا حمید بن المثنی المجلی عن ابی بصیر عن خثیمه الجعفی عن ابی الجعفر (ع)، قال: سمعته یقول: نحن جنب الله و نحن صفوته و نحن حوزته و نحن مستودع مواریث الانبیاء و نحن امناء الله عزوجل و نحن حجج الله و نحن ارکان الایمان و نحن دعائم الاسلام و نحن من رحمه الله علی خلقه و نحن من بنا یفتح و بنا یختم و نحن ائمه الهدی و نحن مصابیح الدجی و نحن منار الهدی و نحن السابقون و نحن الاخرون و نحن العلم المرفوع للخلق من تمسک بنا لحق و من تأخر عنا غرق و نحن قاده الغر المحجلین و نحن خیره الله، و نحن الطریق الواضح و الصراط المستقیم الی الله عزوجل و نحن من نعمت الله عزوجل علی خلقه و نحن المنهاج و نحن معدن النبوه و نحن موضع الرساله و نحن الذین الینا تختلف الملائکه و نحن السراج لمن استضاء بنا و نحن السبیل لمن اقتدی بنا و نحن الهداه الی الجنه و نحن عری الاسلام و نحن الجسور و القناطر من مضی علیها لم یسبق و من تخلف عنها محق و نحن السنام الاعظم و نحن الذین ینزل عزوجل الرحمه و بنایسقون الغیث و نحن الذین بنا یصرف عنکم العذاب فمن عرفنا و ابصرنا و عرف حقنا و اخذ بامرنا فهو منا و الینا. [1]

صدوق گوید: حدیث کرد ما را پدرم – که خدا از او خشنود باشد – گوید: حدیث کرد ما را سعد پسر عبدالله، از احمد بن محمد فرزند عیسی، از عباس پسر معروف، از عبدالله پسر عبدالرحمن بصری، از ابوالمغرا حمید پسر مثنی مجلیف از ابوبصیر از خیثمه جعفی از حضرت ابوجعفر (ع) گوید شنیدم که می فرمود: ماییم جنب خدا، و ماییم برگزیدگان خدا، و ماییم حوزه خدا و ماییم امانت جای میراث پیامبران، و ماییم امینان خدای عزوجل، و ماییم حجت های خدا و ماییم ارکان ایمان و ماییم پایه های اسلام و ما از جمله رحمت های خدا بر خلقتش می باشیم و ماییم ... که خدا به وسیله ما خلقت شروع می نماید و به ما خاتمه می دهد و ماییم پیشوایان رهنما و ماییم چراغ های در تاریکی و ماییم منار هدایت و ماییم که از همگان پیشی گرفته و بعد از انقراض جهان هستیم و ماییم نشانه هایی که برای خلق بلند شده هر که به ما چنگ زند به مقصد می رسد و هر که، از ما تخلف کند غرق می گردد، و ماییم برگزیدگان خدا و ماییم راه روشن و صراط مستقیم به سوی خدای بزرگ و ماییم که فرشتگان نزد ما آمد و شد دارند و ماییم چراغ کسانی که از ما کسب نور می نماید و ماییم سبیل و راه حق برای اشخاصی که از ما پیروی نمایند و ماییم راهنمایان به سوی بهشت و ماییم حلقه های بند اسلام و ماییم جسرها و پلها که هر کس بر آن بگذرد کسی بر او پیشی نمی گیرد و هر کس از آن تخلف کند نابود است و ماییم بلند رتبگان که در اعلی درجه بلندی هستیم و ماییم آنچنان کسانی که به واسطه ما خدای منان رحمتش را نازل فرماید و به واسطه ما مردم بر باران سیراب می گردند. و ماییم کسانی که به سبب ما عذاب از شما برطرف می شود.

پس هر که ما را بشناسد و ما را به چشم بزرگی ببیند و به حق ما معرفت پیدا کند و امر ما را بگیرد و عمل کند او از ما و به سوی ما خواهد بود (یعنی همه جا با ما می باشد).