مجلسی (ره) در بحارالانوار از کتاب محتضر تألیف حسن بن سلیمان از شاگردان شهید ثانی نقل کرده است که روایت شده است که به خط مولانا ابی محمد حضرت امام حسن عسکری (ع) چنین یافت شده است:

اعوذ بالله من قوم حذفوا محکمات الکتاب و نسوا الله رب الارباب و النبی و ساقی الکوثر فی مواقف الحساب و لظی و الطامه الکبری و نعیم دارالثواب فنحن السنام الاعظم و فینا النبوه و الولایه و الکرم، و نحن منار الهدی و العروه الوثقیف و الانبیاء کانوا یقتبسون من انوارنا و یقنفون آثارنا و سیظهر حجه الله علی الخلق بالسیف المسلول لاظهار الحق. [1]

پناه می برم به خدا از جماعتی که آیات محکمات خدا کتاب الهی را نادیده گرفته اند و حضرت رب العالمین را فراموش کرده اند.

و پیغمبر اکرم (ص) و ساقی کوثر امیرالمؤمنین (ع) را در مواقف حساب روز قیامت و آتش سوزان و شداید و گرفتاریهای بزرگ و نعمت بهشت و دار ثواب خدا را از خاطر و اندیشه خود محو کردند پس ما بزرگترین مقام بلند پایه هستیم و مقام نبوت و ولایت و کرم در ماست و ما مناره پرتو افکن و نوربخش هدایتیم و ما دستگیره محکم و متین و استواریم و پیامبران گذشته از انوار ما اقتباس می نمودند و از آثار ما پیروی می کردند و در آینده حجت خدا بر خلق ما شمشیر کشیده برای اظهار حق ظهور خواهد کرد.

و نیز روایت شده که به خط امام حسن عسکری (ع) چنین یافت شده است:

قد صعدنا ذری الحقائق باقدام النبوه و الولایه و نورنا سبع طبقات اعلام الفتوی بالهدایه، فنحن لیوث الوغی و غیوث الندی و طعان العدی و فینا السیف و القلم فی العاجل و لواء الحمد و الحوض فی الاجل و اسباطنا حلفاء الدین و خلفاء النبیین و مصابیح الامم و مفاتیح الکرم

لکلیم البس حله الاصطفاء لما عهدنا منه الوفاء و روح القدس فی جنان الصاقوره ذاق من حدائقنا الباکوره. [2]

ترجمه: به تحقیق که ما با گام های نبوت و ولایت از بلندترین قله حقایق بالا رفتیم و هفت درجه و طبقه نشانه ها و علامات فتوی را با هدایت خود روشن ساختیم.

پس ما شیران بیشه نبرد و حرب هستیم و باران های پرآب و رحمت و کوبندگان دشمنان، و در میان ما در این دنیای عاجل شمشیر و قلم است و در آخرت (آجل) لوای حمد خدا و حوض کوثر است.

و فرزندان ما سوگند خورندگان دین و متعهدان شریعت سیدالمرسلین خلیفه های پیامبرانند و چراغ های روشن هدایت و کلیدهای عطا و بخشش و کرم، به کلیم الله موسی بن عمران خلعت برگزیدگی پوشانیده شد، چون ما او را در وفا به عهد پایدار دیدیم.

و روح القدس در بهشت صاغوره (بهشت آسمان سوم) از باغ پر میوه ما فقط نوبری چشیده بود.

حضرت حجه الاسلام آقای سید هاشم حسینی تهرانی نویسنده کتاب ارجمند «بوستان معرفت» در چند سال پیش که این جانب به معظم له درباره خبر فوق مراجعه کرده بودم در پاسخ مرقوم فرمودند:

بسم الله الرحمن الرحیم، قد صعدنا ذری الحقائق باقدام النبوه و الولایه و درنا سبع طبقات باعلام الفتوه و الهدایه و نحن لیث الوغی و غیوث الندی و طعناء العدی، فینا السیف و القلم فی العاجل و لواء الحمد فی الاجل اسباطنا حلفاء الدین و خلفاء النبیین و مصابیح الامم و مفاتیح الکرم، فالکلیم البس حله الاصطفاء لما شاهدنا منه الوفاء و روح القدس فی الجنان الصاغوره ذاق من حدائقنا الباکوره. شیعتنا الفئه الناجیه و الفرقه الزاکیه، صارو النارده و صونا علی الظلمه الباوعونا، ستفجر لهم ینابیع الحیوان بعد لظی النیران لتمام الم و طه و الطواسین، و هذا الکتاب ذره من جبل الرحمه و قطره من بحر الحکمه، و کتب الحسن بن علی العسکری فی سنه اربع و خمسین و مأتین.

ترجمه: به حقیقت فرازهای حقایق را به گام های نبوت و ولایت بالا رفتیم و طبقات هفتگانه را با نشانه های جوانمردی و هدایت گشتیم و ماییم شیران بیشه نبرد و باران های بخشایش و مدافعان دشمنان، در نزد ماست شمشیر و خامه (قلم) در دنیا و پرچم سپاس در آخرت. جماعت ما پیوستگان دین و جانشینان پیغمبران و چراغ های راهها و کلیدهای کرم هستند.

چه کلیم خلعت اصطفا پوشانیده شده چون ما از او وفاداری دیدیم و روح القدس در بهشتهای کوچک از میوه های نورس ما چشیده، پیروان (شیعیان) ما دسته رستگار و گروه پاکیزه اند، ما را یار و نگهبان شدند و علیه ستمکاران به هم پیوسته و معین یکدیگر گردیدند، چشمه های حیات برای آنان پس از زبانه کشیدن آتشها جوشان شود در پایان مدت الم و طه و طواسین و این نوشته ذره ای است از کوه رحمت و قطره ای است از دریای حکمت، آن را حسن بن علی عسکری در سال دویست و پنجاه و چهار نوشته است.

جناب ایشان پس از نقل و ترجمه خبر یک سلسله تحقیقاتی نسبت به متن خبر دارند که عیناً از نظر خوانندگان می گذرد.

این گفتار امام حسن عسکری (ع) را مرحوم مجلسی، در جزء 52 بحارالانوار صفحه 121 باب التمحیص و النهی عن التوقیت از کتاب محتضر حسن بن سلیمان تلمیذ شهید (رضی الله) نقل کرده و نیز مرحوم شیخ علی حایری در کتاب الزام الناصب صفحه 164 از مجلسی از کتاب الدره الباهره من الاصداف الطاهره نقل نموده است و مرحوم حاج میرزا جواد آقا در کتاب مراقبات السنه صفحه 245 آورده است، و در بسیاری از کلمات اختلاف است که به آنها شااره می نماییم:

در نسخ الزام الناصب است «و درنا سبع طرائق» و در کتاب مراقبات است «و نور ناسبع طبقات» هر کدام باشد مقصود آسمان های هفتگانه است و گشتن آنان در آسمان ها البته لازمه اش نورانی کردن آن اماکن است و چنانچه هر کجا باشند آنجا به نورشان منور است.

در الزام الناصب است «خلفاء الدین و حلفاء الیقین» یعنی جانشین هستیم در دین و پیوستگان یقین هستیم و شک و ریب در کار ما نیست.

و در کتاب مراقبات است «حلفاء الدین و خلفاء النبیین» چنانچه مذکور داشتیم و در الزام الناصب جمله «طعناء العدی» نیست و طعنا جمع طاعن است مانند علما جمع عالم یعنی نیزه زن و مدافع.

و درالزام الناصب «البس الاصطفاء» است، و در مراقبات «لبس حله الاصطفاء» است. در الزام الناصب «لما عهدنا منه الوفاء» و در مراقبات «لما شاهدنا منه الوفاء» است و هر دو به یک معنی است، در نسخه ها جنان الصاغوره مذکور است بدون الف و لام، ولی قاعده عربیت اقتضا می کند که با الف و لام باشد و صاغوره و باکوره مؤنث صاغور و باکور است و صیغه مبالغه می باشد و مانند فاروق و فاروقه از ماده صغر «کوچک بودن» و بکر «نورس بودن».

در الزام الناصب «الفرقه الزاکیه» و در مراقبات «الفرقه الزکیه» است و هر دو به یک معنی است.

در مراقبات «بعد لظی النیران» است و نیران جمع نار می باشد چنانچه ما مذکور داشتیم و در الزام الناصب «بعد لظی مجتمع النیرین» است. و مقصود از نیرین شمس و قمر است و آنچه در مراقبات است مناسبتر است. و مجتمع مصدر است به معنی اجتماع و این از علایم قیامت است و آنچه در مراقبات است مناسبتر است و ممکن است مجتمع اسم مکان باشد و معنی چنان شود پس از احتراق جایگاه اجتماع شمس و قمر، و در هر حال معنی بی تکلف و بی تناسب نیست و در الزام الناصب است «لتمام الروضه و الطواسین من السنین» و در مراقبات چنان است که مذکور داشتیم و در بحار مطابق مراقبات است و مرحوم مجلسی فرموده:

بیان: یحتمل ان یکون المراد کل «الم» و کل ما اشتمل علیها من المقطعات ای «المص» و المراد جمیعها مع طه و الطواسین ترتقی الی الف و ماه و تسعه خمسین.

و صاحب الزام الناصب گفته: اقول: لیس المراد بالطواسین حروفها بل المراد طاسین ثلاث احدها بلامیم و اثنان مع المیم و لایحسب الالف و الواو و اللام منه عکس الالف و اللام من الروضه فانه یحسب و الهاء آخر الروضه لیس من قبیل تاء قرشت بل هوهاء هوز فعلی ذلک نحسب و او و الطواسین: ال روض هـ و ط ط ط س س س م م یصیر الف و خمسه و ثلاثین و ثلاث ماه. و به هر حال مقصود آن است که پس از پایان این مدت به حساب ابجد زندگی اهل ایمان و شیعیان به ظهور حضرت مهدی (ع) منور و مرفه می شود و البته هر دو بزرگوار اشتباه کرده اند چون اینک سنه 1397 است و هنوز خبری نشده، رزقنا الله زیارته و خدمته ان شاء الله تعالی.

(پایان نوشته آقای سید هاشم حسینی تهرانی)

البته باید توجه داشت که چون علم قدرت آنان (ائمه) از علم و قدرت پروردگار است به هر کاری و به هر چیزی دانا و توانا هستند و به نور مقدس علم که واجد آن هستند تمام موجودات گذشته و آینده را می بینند و از آنان چیزی غایب و پوشیده نیست و حجابی نخواهد بود و پروردگار عالم که خالق تمام مخلوقات و حدوث بقاء و تمام موجودان به خواست و اراده اوست خلایق را ملزم نموده و واجب ساخته است که همگی مطیع و فرمانبردار اینان (ائمه) باشند و برای خاطر ایشان مخلوقات را خلق فرموده و به برکت آنان پروردگار خلق خود را روزی می دهد و آنان را در عالم و باطن واسطه فیوضات خود قرار می دهد و بعضی گفته اند که معنای باب الله و سبیل الله همین است که هر چه از جانب خدا می آید از این باب است و هر کس می خواهد باید از این راه وارد شود. [3]

و باید توجه داشت که در هیچ مرحله ای تشبیه خالق به مخلوق نخواهد بود چه آنکه واضح است که صفات کمالیه مخلوق ذاتی مخلوق نیست، بخشش خدایی است.