امام كاظم(ع) مى‏فرمايد: «خداوند، ارواح را دو هزار سال پيش از بدن‏ها آفريد. هر يك از آنها كه با ديگرى در آسمان‏ها آشنا شد، در زمين نيز با هم آشنا خواهند بود و هر كدام كه از ديگرى بيگانه بوده است، در زمين نيز چنان خواهد بود. هنگامى كه حضرت قائم(عج) قيام كند، به برادر دينى ارث مى‏دهد وارث برادر نسبى رإ؛ قطع مى‏كند و اين است معناى قول خداوند در سوره مؤمنون: (فإذا نفخ فى الصور فلا أنساب بينهم يؤمئذ و لايتسائلون؛ [5]



پس‏هنگامى كه در شيپور صور دميده شود، هيچ نسبى بين آنان نخواهد بود و هرگز از علّت آن جويا نخواهندشد) [6]




امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «خداوند دو هزار سال پيش از آن كه پيكرها را بيافريند، بين ارواح برادرى برقرار كرد. هنگامى كه قائم ما اهل بيت قيام كند، برادرانى كه بينشان برادرى برقرار شده است، از يك ديگر ارث مى‏برند و برادران نسبى كه از يك پدر و مادر هستند از يك ديگر ارث نمى‏برند».[7]