از جمله عوامل بسیار مهمی که امام مهدی (ع) در پرتو آن نابسامانیهای اقتصادی و ویرانی امور معاش را برطرف می سازد، اشراف و نظارت دقیق حاکمیت مرکزی جهانی اسلامی است بر جریان اقتصادی و معیشتی تمام اجتماعات بشری. امام با مرکزیت واحد و ایدئولوژی واحد که ترتیب می دهد، کل منابع ثروت و درآمد را بدون حیف و میل و تبعیض و امتیاز، در اختیار کل جامعه بشری می گذارد، و همه امکانات را به تساوی تقسیم می کند، همه سرمایه گذاریها به تساوی و عادلانه انجام می گیرد. و از این رهگذر حرکت خودسرانه و آزمندانه گروهی مال پرست در بخشهای خصوصی و اطرافیان حکومت ها و مراکز قدرت، که با چپاول ثروتها و تصاحب سرمایه ها و مکیدن خون محرومان می پردازند، کنترل دقیق می شود، و عوامل اصلی فقر و کمبود که سرمایه داران و زراندوزانند از میان می رود. [1]

در پایان این بخش، تذکر این نکته نیز لازم است: آنچه در باره انقلاب حضرت مهدی (ع) گفته می شود یا ب قلم می آید، نسبت به آنچه خواهد شد و مسائل و طرحها و برنامه هاییکه در آن دوران سراسر عدل و داد و شناخت و آگاهی و نظم و حق و حقوق و علم و فن و دانش و ایمان عرضه خواهد گشت، قطره ای است از دریا، و البته «روشن است که آگاهی کامل از تمام آن مسائل که پس از ظهور رخ می دهد در دوران پیش از ظهور دشوار است برای هر کس در هر درجه از آگاهی و اندیشمندی. آری (در این راستا) مهم شناخت برخی از این روشهاست که قوانین عمومی اسلامی آن را روشن می سازد و احادیث ویژه ای است که در آن باره ها رسیده است.» [2]