انگیزه های روابط اجتماعی، انگیزه های الهی و انسانی نیست، و کمک رسانی مادی و معنوی به انسانها هدف نمی باشد. محبتها و دوستیها واقعی نیست. عشق و علاقه وارسته از مسائل مادی در میان نیست. دوستیها صوری و براساس مسائل پوچ و زودگذر است. پیوندها برای دستیابی به عیش و عشرت و فساد و آلودگی است. یگانگیها زبانی و ظاهری است، و بیگانگیها ریشه ای و عمیق.

امام علی (ع):

.... تواخی الناس علی الفجور، و تهاجروا علی الدین، و تحابوا علی الکذب ... و استعملت الموده باللسان و تشاجر الناس بالقلوب. [1]
... مردمان به انگیزه گناهکاری برادر می شوند، و در راه دین از یکدیگر جدا می گردند، و دوستیها دروغین است... و محبتها زبانی (و صوری) و اختلافها و ناسازگاریها باطنی و درونی است.