و آنگاه که پروردگار تو به فرشتگان فرمود: من در زمین خلیفه ای را قرار می دهم.
به چه مناسبت حضرت آدم (ع) خلیفه خدا خوانده شده است؟ خداوند که سنخیتی با هیچکس ندارد تا او بخواهد جانشین خدا گردد. پس خلافت در اینجا به چه معناست؟ جانشین یک شخص به کسی گفته می شود که وقتی دسترسی به آن شخص نباشد، همه امور او به دست جانشین انجام می شود و کسانی که با مخَلَّفٌ عَنه می خواهند ارتباطی داشته باشند، می دانند که با رجوع به خلیفه این کار میسر می گردد. البته خداوند هیچگاه از مخلوقات خود غایب نمی شود، ولی چنانکه قبلاً بیان شد راه ارتباط طرفینی از بنده به سوی خدا با میل و اختیارِ انسان باز نمیشود. می دانیم که او صدایِ ما را می شنود و نیاز ما را می فهمد. اماّ از رضا و سخطِ او چگونه مطلع شویم؟ راه مستقیمی برای این کار نداریم. و چون چنین است به خلیفه او مراجعه می کنیم تا از او همان چیزی را بگیریم که خود راهی برای به دست آوردنش نداریم؛ با توجه به اینکه می دانیم او با خدا ارتباط دارد و از خواست خدا مطلع می باشد و در تشخیص کلام خدا با غیر آن اشتباه نمی کند و از تأثیر القائات شیطانی در اَمان است.
این، شأن خلیفه الله است که هیچکس نمی تواند آن را نادیده بگیرد و بگوید من می خواهم بنده خدا باشم اما به خلیفه او که تنها باب بندگی اوست، کاری ندارم، چنین چیزی نمی شود. چون انکارِ خلیفه و تسلیم نشدن به او، در حقیقت انکارِ خداوند و ربوبیت او است.
